อากาศกวี

..

..

..

-1-

เช้าวันที่สายฝนโปรยปรายตั้งแต่เช้ามืด อากาศครึ้มทึมเทาในขณะที่ฟ้าเช้าแล้ว ลมฝนชื้นแฉะและหนาวเย็น ผมเดินออกจากบ้านโดยมีร่มคันเล็กคอยกุมบังไม่ให้ร่างกายเปียกฝน พยุงตัวให้เดินฝ่าเม็ดฝนไปได้อย่างไม่ลำบากนัก

เบื้องหน้าทอดสายตาฝ่าม่านเม็ดฝนเห็นหญิงสาวยืนชุ่มเปียกหลบฝนใต้ชายคาที่มีอยู่น้อยนิดกลางซอยกว้าง เธอหยุดติดฝนนานเท่าไหร่แล้วไม่รู้ ละอองเม็ดฝนทำชุดทำงานเธอเปียกชื้นแฉะและผมยาวเปียกประบ่า

รีบบันทึกภาพนั้นด้วยสายตาต่างมุมกล้องและแสงไฟ ร่วมทั้งฉาก สี และกลิ่นน้ำฝนฟุ้งกระจายเป็นภาพสวยงาม ใต้ชายคาหลบฝนให้ไออุ่นแก่หญิงสาวที่ร่างสั่นเทายืนโอบรัดตัวเองอยู่ เสียงเม็ดฝนยังหล่นกระทบชายคาเหนือร่างเธอเป็นเสียงที่ไพเราะกังวาลและค่อยๆไหลหล่นลงเป็นสายเส้น เป็นม่านผ่านดวงตาอันหนาวเย็นเหม่อลอยคู่นั้น

-2-

คิดถึงฉากหนึ่งในหนังเรื่อง The Classic ช่วงตอนกลางของท้องเรื่อง ตอนที่ชายหนุ่มยืนมองเห็นหญิงสาวที่แอบชื่นชอบอยู่ เธอยืนหลบฝนกลางสนามหญ้าโดยมีต้นไม้ใหญ่เป็นร่มบังเม็ดฝนให้เท่านั้น

ชายหนุ่มยืนมองผ่านประตูกระจกในมุมหนึ่งของร้านขายของพร้อมมีร่มอยู่ในมือ ใครจะคิดว่าเขาจะทำอย่างนั้น เขาทิ้งร่มที่อยู่ในมือวางมันลง ทิ้งไว้ในร้านแล้ววิ่งฝ่าสายฝนที่ตกหนักออกไป ให้ตัวเองเปียกและเพื่อไปยืนหลบฝนอยู่เคียงข้างหญิงสาวผู้นั้น เรื่องดำเนินต่อไปแสนโรแมนติก ชายหนุ่มโอบประครองหญิงสาวโดยใช้เสื้อแจ็คเก็ตของตนแทนร่มคลุมร่างของเธอและเขาวิ่งฝ่าสายฝนนั้นออกไป แล้วเพลงประกอบก็ค่อยๆดังแทรกขึ้นประกอบเสียงฝนตกอย่างน่าประทับใจ

-3-

ฝนเป็นใจและชายหนุ่มก็ฉลาดพอที่จะใช้สถานการณ์ดำเนินเรื่องเชื่อมความสัมพันธ์ของตนและคนที่ชอบก่อให้เกิดขึ้นอย่างน่าประทับใจ

ความพอดีและสถานการณ์มีส่วนสำคัญมากสำหรับความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้น ในแง่ของความรู้สึกของหญิงสาวแล้ว ยิ่งใหญ่กว่าเหตุผลหรือการอธิบายด้วยใช้คำพูด การกระทำบางอย่างก่อให้เกิดความประทับใจได้ง่ายกว่าและเพียงพอที่จะจดจำเหตุการณ์ กระทั้งเวลาผ่านเลยไปฝ่ายชายอาจหลงลืมไปด้วยซ้ำ

-4-

ใจคนยากหยั่งถึงแต่สำหรับหญิงสาวหยั่งยากยิ่งกว่า มีเรื่องเล่าว่า...

มีพระราชาได้รับพรจากเทวดาอยู่สามข้อ ขออะไรก็ได้ ด้วยความที่เป็นพระราชาที่มีพร้อมอยู่ทุกอย่างแล้ว เรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้จึงถูกข้อ สองข้อแรกก็ผ่านไป และเทวดาก็สามารถดลบันดาลทำให้ได้ แล้วข้อสุดท้ายละ เทวดาถาม พระราชาคิดหนักและเอยขึ้น ตอนนี้ภรรยาข้าไม่รู้เป็นอะไร ไม่พอใจ หงุดหงิดข้าเป็นประจำ ข้าอยากให้ท่านช่วยให้ข้าเข้าใจในภรรยาของข้าได้ไหม เทวดาคิดหนักกับพรข้อสุดท้าย และเอยว่า สงสัยจะเป็นไปไม่ได้ น้ำในมหาสมุทรที่ลึกที่สุดก็ยังพอตอกเสาเข็มปักลงไปได้ แต่ภรรยาของท่านนี่สิเป็นผู้หญิง จิตใจของผู้หญิงไม่มีวันหยั่งได้ถึงหรอก น่าจะจริงจิตใจผู้หญิงยากที่จะเข้าใจและเข้าถึง

-5-

ฝนเป็นใจและหญิงสาวก็ต้องเป็นใจให้ด้วย ชายหนุ่มจึงจะเดินเรื่องต่อไปได้ง่ายขึ้น เคยพานพบหญิงสาวในสถานการณ์ต่างๆ ที่ต่างสถานที่และแปลกหน้ามาบ้าง

หญิงสาวคนแรกพบบนรถโดยสารในภูเก็ต สิ้นสุดสายรถที่กะตะ หญิงที่ดูแล้วก็รู้ว่าไม่ใช่เป็นคนพื้นที่ การลงรถครั้งนั้นทำให้เธอเข้ามาถามว่าเราจะไปที่ไหน เธออาจช่วยได้ แล้วเราก็คุยกันถูกคอดี เธอมาอยู่ที่นี่เพราะอยากเรียนรู้ภาษาอังกฤษ เธอจึงสมัครมาเป็นเจ้าหน้าที่ในคลับเมด เพิ่งจบจากรั้วจามจุรีในคณะที่ตัวผมเองคงไม่คิดเรียนคือ คณะรัฐศาสตร์ อีกหนึ่งปีข้างหน้าฝันอยากไปอยู่บนเรือทำงานบนเรือท่องเที่ยวข้ามทวีปยุโรป และจะกลับมาสอบชิงทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษ และท้ายสุดอยากไปเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ สามวันที่ภูเก็ตได้เรียนรู้อะไรบางอย่างกับความฝันของผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูแล้วที่บ้านไม่น่าให้เธอมาเผชิญโลกคนเดียวอย่างนี้ได้ แต่เธอก็เริ่มต้นได้ตามแผนที่เธอต้องการ หญิงสาวคนนี้ถ้าเดินสวนกันในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพก็คงไม่ได้รู้จักกันแน่นอน

และก็พบเช่นนั้นอีกในบางสถานที่ แล้วล่าสุดที่ฮอยอัน

ผมพบเธอในขณะที่กำลังเล็งหาสถานที่ใดที่หนึ่งในแผนที่ของเมืองในหนังสือไกด์บุ๊คเล่มหนึ่ง เธอเดินสวนมาและทักว่า

หาที่ไหนอยู่หรอค่ะ แน่นอนเธอไม่ใช่สาวเวียดนาม

เธอเป็นสาวชาวไทย พูดภาษาไทย ท่าทางคล่องแคล้ว คล้องกล้องที่คอ เดินทางมาที่ฮอยอันคนเดียว เธอเล่าว่าหลงรักเมืองนี้มากตั้งแต่ครั้งแรก มาครั้งนี้ครั้งที่สองแล้ว มาก็ไม่ได้ทำอะไร มาเดินเล่น นั่งดูผู้คนอยู่แถวเนี้ย ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย ให้ไปเที่ยวทะเล ภูเขา ก็ยังไม่อยากไป อยากดูผู้คนที่นี่มากกว่า สนุกดี

เธอเล่าพร้อมคีบเฝอร้อนขึ้นมาจากถ้วยที่อยู่ตรงหน้า ค่ำนั้นนึกกี่ทีกี่ทีก็ตลกดี ต่างคนต่างมา ไม่รู้จักกัน มารู้จักถูกคอ พูดคุยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปถ่ายรูปด้วยกัน

อาจเรียกว่าบรรยากาศพาไป

-6-

ในเช้าวันนั้น เช้าที่ฝนโปรยปราย ภาพของหญิงสาวยืนห่อตัวหลบฝนที่ตกหนักใต้ชายคาเล็กๆ ทำเอาผมคิดไปไกลแสนไกลกว่าระยะทางที่ห่างกันไม่ถึงห้าเมตร ได้แต่เดินผ่านไปพร้อมร่มคันหนึ่งโดยไม่ได้เชื้อเชิญหญิงสาวให้เข้าสู่ชายคาเดียวกัน หรือยอมทิ้งร่มเพื่อเปียกและประครองไปด้วยกัน

เพราะฝนอาจเป็นใจ แต่ใจหญิงสาวนี่สิอาจไม่เป็นใจ และยากที่จะเข้าใจได้ เรื่องคงเดินต่อไปแบบผิดๆ ยิ่งถ้าหญิงสาวที่ยืนหนาวกลางสายฝนกำลังรอใครบางคนอยู่ยิ่งผิดซีนไปใหญ่ ใครละจะสั่งคัตท์ซีนนี้ให้

..