เข็มทิศของชายชรา

posted on 03 Jun 2006 20:29 by lonelysyndrome  in Dust-words

..

..

..

-1-

ฝนจางหายตั้งแต่เช้ามืด ฟ้ายามเช้าจึงใสกระจ่างโล่ง วันนี้อยากไปดื่มกาแฟกับคนๆหนึ่งแล้วจึงชวนเขาไปนั่งดื่มและคุยกัน

เขาคนนั้นคือผู้ชายสูงวัยคนหนึ่งที่น่านับถือ ไม่ใช่ญาติแต่ถือว่าสนิทกว่าญาติเสียอีก เป็นคนที่สอนให้คิดนอกกรอบ คิดด้วยความคิดของตนเอง เขาชอบดูดาว ดวงจันทร์และนก การได้สังเกตธรรมชาติเป็นเรื่องใกล้ตัวแต่เรามักไม่ใส่ใจมัน แต่เขาชอบดูสิ่งเหล่านี้ แหงนหน้ามองท้องฟ้าไปวันๆ ฟังแล้วน่าเศร้า แต่เปล่าหรอก บนท้องฟ้ามีเรื่องราวเยอะแยะมากมาย ยิ่งยามคืนที่มืดสนิท ดวงดาวน่าพิสมัยเป็นที่สุด

-2-

มีสองสิ่งที่เขาขาดไม่ได้คือกาแฟและบุหรี่ สองสิ่งนี้บันทอนต่อสุขภาพโดยตรง แต่กลับบำรุงจิตใจให้เขามีชีวิตต่อไปอย่างรื่นรมย์ สุขภาพของเขาจึงไม่ค่อยแข็งแรง วันนี้ดูชราลงกว่าปีที่แล้วขึ้นเยอะ

-3-

สิ่งที่ชายชราผู้นี้สอนและใช้ได้เสมอในด้านการทำงานศิลปะ คือสร้างสรรค์ที่ต้องมีทั้ง Form และ Function คือต้องคำนึงถึงรูปทรง ความสวยงามและการใช้งาน ถ้าสวยแต่หยิบจับทำอะไรไม่ได้ก็ไม่มีความหมาย เขาเป็นศิลปินโดยธรรมชาติ แก้ว ถ้วยชากาแฟของเขา เหมาะสำหรับการดื่มกินและดื่มด่ำ เขารักการค้นหาและเป็นนักสังเกตการณ์ ไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นเรื่องใกล้ตัว ดวงดาวก็นับเป็นเรื่องใกล้ตัวด้วยแกว่าอย่างนั้น

-4-

ที่บ้านเขาเลี้ยงหมาอยู่ตัวหนึ่งชื่อเจ้า Goody นอกจากหมาที่บ้านแล้ว หมานอกบ้านแกก็สนิทไปหมด ที่ร้านกาแฟ ร้านขายของ ร้านขายกับข้าว แกสนิทกับทั้งคนขายและหมาของคนขาย คนในเมืองที่เราอยู่อาศัยรักแกทุกคน เพราะแกเป็นมิตรกับทุกคนแม้กระทั่งหมาๆ หมาจึงรักแกด้วยเช่นกัน

-5-

จากบ้านไปร้านกาแฟ เราเริ่มต้นสนทนากันอีกครั้ง

ในรถเขา ยังคงสภาพเดิม เราไม่ได้ขึ้นรถของชายชราผู้นี้มาหลายเดือนแล้ว ทุกอย่างยังคงเดิมแต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่เพิ่มขึ้นมาคือ เข็มทิศ คงไม่ถามถ้าเจ้าของเป็นคนอื่น คนยุคนี้ยังจะใช้เข็มทิศกันอยู่อีกหรือ แต่ชายชราผู้นี้ไม่ใช่คนยุคนี้นิ แกเป็นปิกัสโซ่กลับชาติมาเกิด เราเคยรู้สึกอย่างนั้น

-6-

เข็มทิศหรอ...

ชายชราผู้นี้ว่า "รู้ไหมสนามแม่เหล็กบนโลกเราเคลื่อนที่ปีละ30กิโลเมตรนะ" ไม่เคยได้ยินมาก่อน เคยแต่ได้ยินเรื่องเวลาที่มีการเคลื่อนในทุกๆปี แต่สนามแม่เหล็กนี้ยังไม่เคย แล้วแกก็เราต่อไปอย่างน่าสนใจ แล้วจะติดเข็มทิศในรถไปทำไมล่ะ ก็ยังสงสัยอยู่อีก

นอกจากเข็มทิศ ในรถเขายังเต็มไปด้วย แผนที่ ไฟฉาย เงินสำรองที่แกแอบซุกเอาไว้ สำเนาบัตรประชาชน และอื่นๆที่คนโดยทั่วไปไม่ได้สนใจ ดูมันทำให้การออกนอกบ้านแต่ละครั้งอุ่นใจได้

เขาไม่เคยขับรถจนเกิดอุบัติเหตุ เมื่ออยู่ในรถแกไม่เคยประหม่า กฎจราจรสำคัญเท่าน้ำใจและความใจเย็นบนท้องถนน

-7-

มีเรื่องน่าขำสำหรับชายชราผู้นี้คือ เรื่องพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ แกเคยถามว่า "ชอบเขาไปดูไหม" เราก็บอก "เคยซิ เด็กๆโน้นแล้ว" แกว่า "โถ่ เข้าไปวันนี้กับพรุ่งนี้ก็ไม่เหมือนกัน ปลามันโตขึ้นทุกวัน ออกลูกทุกวันนะ"

-8-

ชายชราว่า น้ำมันแพง รุ่นรถที่โฆษณาว่าประหยัดน้ำมัน ไม่จริงหรอก ใช้จริงๆอยู่ที่คนขับ อยู่ที่พฤติกรรมของคนขับนั้นแหละ "เห็นไฟแดงแต่ไกลยังเหยียบคันเร่งอีก ก็รู้ว่าไปแล้วต้องติด" จริงของแก เรื่องเล็กๆน้อยๆในชีวิต แต่ชายชราผู้นี้เห็นว่าสำคัญเสมอ

ในบ้านเขาสะอาดทุกอย่าง โต๊ะ ตู้เย็น เก้าอี้.... ชายชราถามว่า "จานที่บ้านเรากินก่อนล้างหรือล้างก่อนกิน" เป็นเรื่องง่ายๆที่ทำให้คิดได้ว่า ยังไงๆก็ต้องล้าง เพราะฉะนั้นจะกินแล้วไปล้าง หรือจะล้างแล้วเอาไปกิน ก็ต้องล้างอยู่ดี แต่สองอย่างต่างกัน เพราะจะกินแล้วไปล้างมันทำให้จานและสุขภาพของเราไม่สะอาดไปด้วย

-9-

เข็มทิศหรอ...

ถึงร้านกาแฟแล้ว เรายังไม่ได้คำตอบจากชายชราเลย จะติดเข็มทิศไว้ทำไมใช้ประโยชน์ได้อย่างนั้นหรอ เวลาเราหลงทางหรอ สมัยนี้หลงก็ถามเอาข้างทางก็ได้ ไม่ได้เดินป่านิ ไม่ได้อยู่กลางทะเลนิ เอ..หรือชีวิตต้องมีเครื่องนำทางอะไรสักอย่าง

ก่อนลงจากรถชายชราถามว่า "แล้วไม่เคยหลงทางหรอ"

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ฉันมีเรื่องกลัวฝังใจอยู่เรื่องหนึ่ง
เมื่ออ่านเรื่อง Notebook ของ Nicholas Sparks จบ
ตอนแรกฉันอ่านฉบับภาษาไทยก่อน
แล้วก็ไปหาฉบับภาษาอังกฤษมาอ่านซ้ำ
ว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆหรือเปล่า

ฉันกลัวฉากนั้นค่ะ
ฉันกลัวตอนที่"เธอ"ขับรถออกจากบ้าน
...แล้วเกิดจำทางกลับบ้านไม่ได้
ฉันกลัวตัวเองจะป่วยอย่างนั้น สักวันจะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง
ลืมแม้กระทั่งคนที่เคยรักที่สุด
ให้ฉันตายเสียยังจะดีกว่าต้องเป็นอย่าง"เธอ"ในเรื่อง
โชคดีที่เธอมีคนที่รักเธออยู่ใกล้ๆ
และคอยอ่านเรื่องในบันทึกให้ฟัง

ฉันนอกจากหลงซ้ายขวาแล้ว ฉันยังหลงทิศด้วย
สมมติใครขับรถพาฉันวนไปมาในเมืองที่ไม่คุ้นเคย
สักพักฉันจะเริ่มหลงทาง
ถ้าเขาปล่อยทิ้งข้างถนนก็เดินที่เดิมไม่ได้

ฉันนี่เสี่ยงกับภาวะแบบในหนังสือจริงๆ
เพื่อนบอกว่ามันเกิดจากการขาด"สติ"ในทุกการกระทำ
อืม...ฉันกำลังพยายามอยู่
แต่เพื่อนหมอบางคนบอกว่า
เป็นภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้บางแบบที่เป็นแต่กำเนิด

ไอเดียเรื่องเข็มทิศนี่น่าสนใจค่ะ ฉันน่าจะหามาไว้ติดตัวบ้าง

ฉันเหมือนมองเห็นพ่อฉันในชายคนนั้น คนที่เป็นเพื่อนคุณ
พ่อฉันสอนฉันขับรถและฉันก็ขับเป็นแต่เกียร์ธรรมดา
เมื่อกำลังจะถึงไฟแดง เราจะเข้าเกียร์ว่างให้รถวิ่งตามแรงเดิม
พอถึงจุดหยุด เราจะหยุดได้นิ่มมาก
ฮ่ะ ฮ่ะ แต่ฉันจอดรถไม่เก่งเหมือนพ่อเด๊ะเลยค่ะ

เพลงที่ฉันแบ่งประเภทไว้เป็นเพลงตะลึงตึงตึงอยู่เพลงหนึ่ง
..มีเนื้อเพลงที่ฉันชอบขนาดเอามาเขียนในหนังสือรุ่น

"When you get lost ,empty your head
Follow your heart and you will find your way."

ยังไม่เคยลองสักทีเวลาหลงทางจริงๆ
...เพราะฉันจะมัวแต่ตระหนกตกใจ
แต่ฉันได้ใช้บ่อยๆในการเดินทางในชีวิต

เข็มทิศ นานแล้วที่ไม่ได้เห็น
ตอนเด็ก จะเห็นปู่จะพกเข็มทิศเสมอ
เราก็จะชอบเล่นเข็มทิศมาก
เอาหมุนไปหมุนมา
พยายามให้เข็มมันหันไปทางอื่นให้ได้
แต่มันก็หันไปทางทิศเดิมเสมอ

ตอนเด็ก เป็นเด็กไม่ติดใคร
ไปไหนกับใครก็ไปได้ ขอให้ได้ไปเถอะ
ปู่กับย่า เลยชอบเอาใส่รถไปเที่ยวด้วย
อาจเพราะได้เที่ยวแต่เด็ก ชอบดูวิว
คอยมองหาภูเขาลูกแรกที่เห็น
ไม่ค่อยหลับในรถ
ถ้าหลับ พอถึงภูเขาลูกแรก
ปู่ก็จะปลุกให้ดู

อาจเพราะเหตุนี้ เลยเป็นคนไม่หลงทาง
เรียกว่า เป็นคนค่อนข้างมีความสามารถ
ด้านนี้ ไปไหนชอบจดจำทิศทาง
จดจำว่า จะมีอะไรตรงไหนบ้าง
จะต้องผ่านมาอะไรบ้าง จุดไหนสวย
ถ้าหนหลังมีคนอื่นไปด้วย ก็จะคอยเรียกเพื่อนดู
มั่นใจในตัวเอง เรื่องไม่หลงทาง
และถึงหลง ก็ไม่เคยกลัว ยังไงก็กลับได้

ชอบเข็มทิศ แต่ไม่เคยพกเข็มทิศ

แต่ซื้อให้เป็นของขวัญใครคนนึง
เพราะคิดว่าเหมาะสมกับเค้า
แต่ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยมีประโยชน์กับเค้าเท่าไหร่นัก
หรือว่าเข็มทิศนั้น อาจธรรมดาเกินไป ฟังค์ชั่นน้อยไปก็ไม่รู้...
แต่จริง ๆ อาจไม่หมายถึง หลงทางอย่างเดียว
โดยนัยแล้ว คือ อยากให้เค้ากลับมาเสมอ ไม่ว่าจะไปไหน

มาถึงวันนี้
บางทีเราเอง ควรจะพกเข็มทิศ
เพราะบางที เราอาจหลงทางโดยไม่รู้ตัว
หรือบางที แม้รู้หนทางกลับ
แต่อาจเดินไปอีกทาง ก็เป็นได้

ในใจอาจมีเข็มทิศเสีย ๆ ที่กวัดแกว่ง
และไม่เคยแน่นอน ซุกซ่อนอยู่

#2 By friday (220.32.110.84) on 2006-06-04 13:17

เราว่าวันนี้ดูสบายกว่าทุกวัน เนอะ
สวัสดีวันอาทิตย์

#3 By walk my own way ^^ on 2006-06-04 15:24

เรามีเข็มทิศเล็ก ๆ หนึ่งอันที่เพื่อนเพิ่งให้มาไม่นานนี้
เคยพกบ้าง เวลาต้องเดินทางไกล
ไว้เพื่ออุ่นใจมั้ง
...
แต่ปกติไม่ค่อยได้พกหรอกเข็มทิศ
แต่จะมีแผนที่ติดบ้านไว้
หรือถ้าต้องไปไหนไกลหน่อย หลายวัน
ก็มักมีแผนที่ติดไป บางครั้งแค่ดู จำใส่หัวก่อนออกเดินทาง หลายครั้งก็วาดใส่สมุดบันทึกไว้ หลงเมื่อไหร่ไว้เปิดดู
...
เคยหลงทางอยู่บ้างแต่ไม่หนักหนา
จะเดินทางไปสวนสาธารณะแห่งนึงในกรุงเทพนี่แหละ
ก่อนออกจากบ้านดูแผนที่รถเมล์
ในสมุดบันทึกมีแผนที่ art connection
แต่ในที่สุดก็ขึ้นรถเลยไปไหนต่อไหน
...
ปกติปากหนักไม่ค่อยถามทางใคร
จะหาจนหมดหนทางจริง ๆ นั่นแหละ
...
วันนั้นก็เหมือนกัน
พอรู้ตัวว่านั่งเลยก็นั่งย้อนแล้วสังเกตุทางเอา
พอเจอถนนเล็ก ๆ เส้นที่คิดว่าน่าจะใช่ก็ลง
เดิน
เราชอบเดิน และเชื่อมั่นในเท้า
วันนั้นก็ถึงจุดหมายได้
แต่เกือบเป็นลมเลยทีเดียว

#4 By ระหว่างทาง on 2006-06-04 21:26

ฮุๆๆ ถนนหนทางเนี้ยหลงประจำ 3-4รอบหง่ะกว่าจะจำได้ ยิ่งถ้าวิ่งกลางคืนนะงัยก็หลงแน่ ทั้งๆที่กลางวันไปได้ ( ปลาทองอย่างรุนแรงเลยคะ ) ... ส่วนเจ้าถนนเส้นสายชีวิตนะเหรอ เฮ้อ! ไม่เคยเล้ยจะได้แวะเจอเป็นเส้นตรงโดดๆบ้าง เจอทางแยกซับซ้อนวกวน มิหน่ำซ้ำนะบางครั้งยังพาหลงทางไปถึงไหนๆ แถมเอากะเค้าสิบางทีก็พาวกกลับไปที่เก่าอย่างไม่มีเหตุผลซะงั้น.

#5 By รานละเอียดที่หายไป (58.9.121.132) on 2007-05-11 17:21