อากาศกวี

..

...

-1-

นัดกับรุ่นน้องเพื่อคุยเรื่องงาน สองชั่วโมงแห่งการทรมานนั่งตั้งตารอคอย มีอะไรทำเยอะแยะในบ้าน แต่เมื่อมีแขกจะมา สภาวะย่อมไม่ปกติที่จะทำอย่างอื่นอย่างใดได้เท่ากับการรอคอยแล้วเหม่อมองเข็มที่เคลื่อนเป็นวงกลมบนฝาผนัง

-2-

ก่อนที่จะเข้าใจชีวิตต้องเรียนรู้จักการรอคอยก่อน ใครคนหนึ่งว่าอย่างนั้น

ผมไม่ชอบการรอคอยยิ่งในยามที่มีเงื่อนไขของเวลา เข็มของนาฬิกาเคลื่อนที่ตลอดเวลา ลมหายใจก็เข้าและออกอย่างเปล่าเปลื้องในยามที่ยังไม่ถึงเวลาที่รอคอยมาถึง นับเป็นเรื่องทรมานชีวิตเป็นที่สุด ไม่ได้หงุดหงิดกับเวลาที่ถูกปล่อยไปเท่าความหละหลวมของคำมั่นสัญญาของคนๆหนึ่งที่พ่นออกมาใส่อากาศ

-3-

นาฬิกาบนฝาผนังไม่อยู่ข้างใครทั้งนั้น มันทำหน้าที่ของมันราวกับว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่ฉันจะหยุดเดิน กี่รอบแล้วก็ไม่รู้เพียงวงรอบหนึ่งที่วินาทีทำหน้าที่ครบ และเข็มนาทีจึงเคลื่อนหนึ่งครั้ง แล้วเข็มสั้นสุดจึงเคลื่อนบ้างเมื่อเข็มยาวครบหนึ่งวงรอบ

เมื่อเข็มสั้นเคลื่อนที่กิจกรรมของชีวิตก็เคลื่อนตาม ไม่ใช่เฉพาะที่ใดในโลก เข็มสั้นเคลื่อนที่หนึ่งครั้งคนทั้งโลกก็เคลื่อนไปตามๆกัน

-4-

ชาวพุทธฝึกปฏิบัติด้วยการตามลมหายใจ บางแห่งให้นับลูกประคำที่ร้อยเป็นเส้นสาย นับวนไปวนมาไร้จุดจบแต่ถึงจุดหมายในแต่ละลูกประคำ เพื่อการปล่อยวางความคิดและหยุดให้นิ่งกับปัจจุบัน สัมผัสลมหายใจของตัวเองอย่างละเอียด สมาธิจึงเกิดขึ้น แบบนี้ก็เรียกว่าอยู่และเดินตามตัวเอง

โลกดิจิตอลจี้หลัง คนรุ่นใหม่ ให้วิ่งให้ทัน ไล่จับความฝันแบบดิจิตอลที่เคลื่อนที่แบบไม่มีวันหยุดนิ่ง

หนึ่งรอบของเข็มสั้นบนหน้าปัดนาฬิกาไม่เพียงพอต่อการทำงานบางอย่างเพื่อแลกกับตัวเลขในสมุดบัญชี

-5-

ในหนึ่งวินาทีกับหนึ่งนาทีและกับหนึ่งชั่วโมงย่อมต่างและเหมือนกัน ไอสไตน์เคยผ่านบททดสอบอันนี้มาแล้วเขาสรุปว่า บางสภาะวะหนึ่งวินาทียาวนานมาก เช่นการถูกเหล็กร้อนๆจี้ หรือแม้แต่การรอคอยคนรักที่อีกหนึ่งนาทีจึงจะมาถึง

ในทางตรงกันข้ามเวลานับเป็นชั่วโมงๆกลับสั้นและเดินเร็วผิดปกติเมื่อเราอยู่ในสภาวะแห่งความสุข เราอยากให้ยาวนานแม้เวลาผ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วก็ตาม เมื่อชั่วโมงแห่งความปิติสิ้นสุดลง เราจะรู้สึกว่ามันแสนสั้นเป็นที่สุด

ไอสไตน์สรุปทฤษฏีนี้ว่า ทฤษฏีสัมพันธภาพ

-6-

เมื่อเวลาเดินทางมาถึงคนที่นัดหมายปรากฏตัว เข็มนาฬิกายังคงเคลื่อนที่ต่อๆไปอย่างไร้กาลเวลา สภาวะแห่งการพบเสมือนหยุดเวลาให้เป็นช่องว่างที่รอการเติมเต็ม ความคิดและบทสนทนาจบลง ดูเข็มนาฬิกาอีกครั้ง เข็มสั้นเตือนว่าถึงเวลาที่ต้องเคลื่อนตัวอีกครั้ง

-7-

นักวิ่งในสนามกีฬาต้องการที่จะทำลายสถิติให้เกิดเวลาที่เร็วกว่าสถิติเดิมแม้เสี้ยวหนึ่งของวินาทีก็ถือว่าสำเร็จ แต่นอกสนามแข็งขันเป็นอีกเรื่องหนึ่งเวลาเปลื้องเปล่าแล้วเปลื้องเปล่าอีก วงรอบของเข็มวินาทีไม่มีความหมายเท่าในสนามแข็งขัน

และตัวเลขสีแดงที่วิ่งถอยหลังอยู่กลางสี่แยก ถอยหลังทีละหนึ่งวินาที เพียงตอนนี้อยู่ที่เลขสิบ แล้วถอยหลังเป็น เก้า แปด เจ็ด หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่งแล้ว มันนานมากเพียงตัวเลขที่ถอยหลังเพียงสิบวินาที หัวใจที่เจ็บปวดทำราวกับว่ามันนานนับเป็นชั่วโมง แต่เมื่อตัวเลขกลายเป็นสีเขียวที่เริ่มต้นนับ จะเท่าไรก็ไม่รู้ แต่ใครจะสนใจ ยิ่งในยามป่วยไข้ รอสัญญาณไฟให้เขียวเพื่อจะผ่านแยกนี้ไปได้ก็พอ ไม่รู้ว่าตัวเลขสีเขียวจะไปจบเมื่อไหร่ ก็ไม่มีใครสนใจแล้ว เพราะเวลาแห่งการรอคอยจบลง

-8-

วงรอบของเข็มสั้นและยาวจะมีความหมายก็ต่อเมื่อเราให้ความหมายกับมันขณะที่เรายังเดินทางไม่ถึงจุดหมาย และไม่ใส่ใจที่จะดูการเคลื่อนที่ของเข็มเมื่อเราไม่ต้องการมัน

เข็มสั้นเดินวนอยู่นานหลายรอบวง คนที่นัดมาถึงหน้าบ้านพอดีกับที่สิ้นสุดการรอคอย...