อากาศกวี

วันพรุ่งนี้

เธอจะไม่เห็นภาพนี้อีกแล้ว

ทุกอย่างที่เธอเห็นในขณะนี้

จะกลายเป็นสิ่งที่สุดพิเศษล้ำค่า

Kafka on the shore

ฮารูกิ มูราคามิ

-1-

เมื่อคืนท้องฟ้าแม้ว่างเปล่าแต่มันก็เต็มไปด้วยความสงัด ทำให้ความคิดและจินตนาการไม่ฟุ้งฝันเหมือนบางคืน ตื่นมารับลมตะวันออกที่ชายหาด น้ำทะเลสีจืดจางซึมเซาะหาดทราย ในหัวปลอดโปร่ง ว่างเปล่า ไม่มีแม้ความคิดใดๆเข้ามารบกวน สดับเสียงลมแล้วปล่อยผ่านไป

-2-

ยามเช้าโปร่งโล่งเบาเหมือนเพลงบรรเลง ปราศจากเนื้อและเสียงร้องใดๆ เสียงเกากีตาร์ของแพท แมทธินี่(Pat Metheny) กังวาล ใส ลวดขึงตึงหกสาย นิ้วกรีดกราย จังหวะ แพรวพราย เส้นลวดส่งคลื่นสัญญาณความถี่เพราะพริ้งในบทเพลงบรรเลง Dont know why

ความสดของเสียงเกากีตาร์ แมทธินี่บรรเลงจับใจสดใส ได้ยินว่าเขาอัดมันสดๆออกมารวดเดียวจบ ภายในคืนเดียว สิบสองเพลงในชุด One quiet night

คงเป็นคืนที่เขาปลอดโปร่ง สบายๆ เสียงบรรเลงกีตาร์จึงสดใสในห้องสตูดิโอที่บ้านในเมืองนิวยอค ช่วงคืนวันที่ 24 พฤศจิกายน ปี 2001 คืนนั้นคงสงบเงียบ หยิบกีตาร์ตัวหนึ่งขึ้นมาพร้อมแรงบันดาลใจที่จะสร้างกีตาร์สด มีเสียงนิ้วสไลด์คอร์ดสายลวดชวนฟังมีเสน่ห์ ไม่ต้องมีสิ่งปลอมปนจากเสียงร้องหรือเครื่องเคาะใดๆมากวนใจ

เนื้อหามันชวนเคลื่อนไหวทั้งๆที่ไม่ปรากฏคำร้อง มันเคลื่อนไหวไปตามแรงลมของยามเช้า จังหวะเสียงโดดตัวโน้ตสูงเพียงปลายเล็บสะกิดเบาๆ ก็แทบลอยตาม

-3-

กีตาร์ของแมทธินี่ชวนคิดถึงนักกีตาร์โนเนมคนหนึ่งในเมืองปาย เขาเล่นในผับเล็กๆ เป็นชุดที่ฟังทีไรฝนตกทุกที่ เพราะเขาอัดท่ามกลางบรรยากาศของฤดูฝน จินตนาการดูสิ เมืองปายในฤดูฝน อากาศหนาวแถมฝนตกยามกลางคืน กีตาร์เขาใสจับใจไม่แพ้แมทธินี่เลย แต่ก็แฝงความเปลี่ยวเหงาไว้ในเส้นลวดหกสายที่ส่งคลื่นความเหงามายังโสตประสาท

ผับเล็กๆในคืนนั้น คงแสงเรื่อเพียงบนฟลอร์เวที ไฮนาเก้นกระจายตามโต๊ะต่างๆ ฝรั่งต่างภาษาส่งเสียงวี้ดหวิวดังพร้อมเสียงปรบมือต้อนรับเสียงเส้นลวดสั่นไหว แล้วก็สงบนิ่งไปกับมนต์เพลงและสายฝน ค่ำคืนนั้นบันทึกเป็นความทรงจำลงเป็นแผ่นที่วางขายในมุมหนึ่งของร้านกาแฟในเมืองแห่งนั้น

มันน่าแปลกที่หยิบขึ้นมาฟังทีไร เส้นสายกีตาร์ของเขาชวนให้หยุดนิ่ง นั่งว่างๆ ปล่อยปลดความวุ่นวายได้เป็นอย่างดี

-4-

การเฝ้ามองและรับฟังบางอย่างอาจทำให้เราหยุดนิ่งได้เป็นอัตโนมัติ

อาจบางทีภาพถ่ายขาวดำ เสียงเพลงที่มีแต่กีตาร์บรรเลง ความเปล่าว่างไม่เปลืองปริมณฑลของพื้นที่จินตนาการอาจทำให้ชีวิตเราสงบนิ่งขึ้นก็เป็นได้ และคงดีถ้าเราจะสร้างสักห้องที่ว่างเปล่าในตัวเราไว้ให้จิตใจได้เยี่ยมเยือนผ่อนพักในบางเวลา

..

..

..