อากาศกวี

..

..

..

กลิ่นฝนหอมย้อมฟ้าหลังคาบ้าน

จากคืนวานสู่รุ่งเช้าจนชุ่มชื่น

ฝนกระทบเพียงกระซิบดั่งหยิบยื่น

เหมือนอากาศวาดพื้นบทกวี

เพียงลมฝนบอกฝันกลางอากาศ

ดั่งภาพวาดเคลื่อนไหวไม่ร้อนรี่

วรรณยุกต์ละอองไอไพเราะดี

น้ำเสียง สี สวยชัดถนัดตา

บางเวลาหลังคาฟ้าหลั่งไหล

ลมกรรโชกหัวใจไหวผวา

เสียงเจ้าดังกระทบจากอีกฟากฟ้า

สนั่นมากระทบดังอีกฝั่งใจ

พาลหัวใจบอบบางให้หยุดนิ่ง

ละบางสิ่งบางอย่างเคยเคลื่อนไหว

หยุดฟังเสียงลมเบาๆที่พัดใจ

และหยุดไหวไปตามเสียงสนั่นดัง

และเรายังคงเปียกกันอยู่ซ้ำเล่า

แล้วยังคงหนาวเหงาเป็นบางครั้ง

แต่ละรอยแต่ละก้าวยังเผลอพลั้ง

บนรอยทางทั้งๆยังยาวไกล

เสียงสายฝนหล่นสายจางหายแล้ว

และดอกแก้วก็ร่วงปลิวไปไหนๆ

พื้นถนนสีขาวทอดยาวไกล

แดดก็เริ่มทอใสในหนทาง

..

..

ขอบคุณคำว่า "อากาศกวี" นิยามที่ร้านมิตรไทย-ปาย ตั้งไว้เรียกพื้นที่อักษรตรงนี้