เราจะผ่านคืนเศร้านี้ไปด้วยกัน
posted on 21 Aug 2006 21:02 by lonelysyndrome in Poet....
..
..
คืนที่ดาวหล่นหาย ณ ปลายฟ้า
ในคืนที่ดวงจันทราไม่ปรากฎ
หนทางแสนไกลดูเคี้ยวคด
แดดที่เคยใสสดดูลดแรง
น้ำค้างเติมแต้มริมใบหน้า
ดูอาบเต็มสองตาประกายแสง
สะเทือนถึงห้วงใจที่กร้าวแกร่ง
กลับแสดงอ่อนไหวในทันที
เธอมองหาแสงดาวในคืนมิด
เพื่อส่องทางส่องทิศในวิถี
ขอยื่นมือว่างเปล่าเท่าที่มี
และโอบกอดเธอคนดีแทนแสงใด
ลมหายใจของเธอยังอบอุ่น
ขณะความทารุณยังโหมไห้
ด้วยความรักและความเข้าใจ
เราจะผ่านไปได้ในไม่ช้า
แล้วน้ำค้างปลายตาจะลาลด
และปรากฏดวงดาวในคืนหน้า
อีกแสงจันทร์ที่เคยล้างลา
จะชัดเจนเจิดจ้าสักคืนวัน
..
(เขียนในคืนที่น้ำค้างของฤดูกาลบ่าไหลในเมืองน่าน : 20 สิงหา'49) ....

ขอบคุณค่ะ
ฝันดีๆๆๆนะคะ
#1 By P.Pu on 2006-08-21 21:20