อากาศกวี

..

..

..

ฟังเสียงฝนหล่นสายมาหลายวัน

ฟากฟ้านั้นบรรเลงบทเพลงฝน

เพลงคนฝันพเนจรดูเปียกปน

แต่ความจริงยังสับสนอยู่ในใจ

วันพรุ่งนี้จะท่องไปในสายฝน

ให้ความจริงเปียกเสียจนจะทนไหว

เหมือนคนแพ้แท้จริงยังหวังไกล

แม้ไม่ใหญ่เท่ากับทางที่ผ่านมา

ให้สายฝนหล่นใส่ให้ใจเปียก

หวังเพื่อเรียกความหวังทั้งผืนฟ้า

เพียงเคลื่อนไปไหวด้วยหยาดน้ำตา

ก็เพื่อมาพิสูจน์ระยะใจ

ท้องทะเลเงียบกริบกระซิบทราบ

หาดทรายหยาบปนคราบน้ำค้างใส

ทะลักดั่งท่วงท้นจนล้นใจ

สิ่งเคลื่อนไหวภายในจึงล้นมา

เพลงสายฝนกับคนแพ้แค่คนหนึ่ง

ฟังเสียงสายน้ำซึ่งเพิ่งรู้ค่า

ล้วนเปียกเป็นเช่นกันธรรมดา

คนช่างฝันก็ลืมตาเมื่อเปียกปอน

เพลงสายฝนกับคนแพ้แท้จริงนั้น

ยังหวาดหวั่นหนทางที่ไหวอ่อน

แหงนมองดาวดวงเดือนหวังเพื่อนจร

เมื่อต้องจากรังนอนไปเดียวดาย

..

..