อากาศกวี

..

ตู้ไปรษณีย์ที่รัก

เช้านี้โปสการ์ดหลายแผ่นเดินทางมาเยือนเธออีกครั้ง ตัวอักษรที่คุ้นและไม่คุ้นนำพาให้เราได้หวนคิดและระลึกถึงกัน แม้ความห่างไกลตัวอักษรก็ยังเดินทางเชื่อมต่อเวลาให้ย้อนกลับไปอดีตได้แม้เป็นเพียงความทรงจำ ดั่งแผ่นนี้ที่กลับมาเยือน

โรงบ่มสี : บ้านอ.เทพศิริ

เชียงใหม่,4 กย.49

หากโรงบ่มแห่งนี้เป็นสวนสี

ไม้หลากผลกิ่งใบ แตกกอ ผลิดอกสะพรั่ง

ยามแสงแดดอาบสีก็เปลี่ยน

แต้มสีแดงนิดตรงนั้น

น้ำเงินตรงนี้

ทางเดินดูเล็กๆแต่ยาวไกล

จูงมือกันไปแหงนดูตรงนั้นทีตรงนี้ที

สวนสวยด้วยสีร้อยพันเส้น

โยงใยให้เดินดูจนลืมเหนื่อย

เพลินๆและสุขอิ่ม

..

วันเก่าคืนแก่ หยิบแผ่นโปสการ์ดขึ้นมาก็เหมือนก็ยิ่งได้กลิ่นคืนวันที่ยังหอมอยู่ อาจเหมือนที่เค้าว่า ไวน์เก่ารสเยี่ยม ยีนส์เก่ายิ่งเก๋า อาจต้องเพิ่มโปสการ์ดใบเก่าความทรงจำยิ่งหอมกรุ่น เหล่านั้นเพราะล้วนแล้วมีแต่เรื่องราวที่ให้เราได้คิดถึง เมื่อมองย้อนกลับไป บางภาพก็พร่าเลือนหรือล้างห่างหายไป ได้อ่านถ้อยคำบางตัวหนังสือก็อดยิ้มให้กับวันเก่าๆเหล่านั้นไม่ได้ แม้เมื่อวานเพิ่งผ่านไป วันคืนในแผ่นกระดาษกลับจดจำได้ชัดเจนกว่าแม้ว่าล่วงผ่านมาแรมปี ชีวิตและฉากเดิมเหล่านั้นอาจเปลี่ยนแปลงไปบ้างแล้ว หากได้กลับไปอีกหนก็ยังต้องจดจำครั้งแรกเหมือนเคย

เหลืออีกหนึ่งเดือนก็จะสิ้นสุดฤดูฝนแล้ว ฤดูกาลของความทรงจำกำลังจะหมดลงและจะเข้าสู่ฤดูของสายลมหนาวอีกครั้ง กิ่งก้านของชีวิตจะผลิช่อออกผล ดอกไม้บางดอกก็เริ่มเบ่งบานอีกครั้ง

..

ดั่งความฝันที่ถูกทิ้งนิ่งค้างมานาน เหมือนกำลังรอช่วงเวลาที่เหมาะสม ขอเวลาให้ปอดได้หายใจอีกเฮือก ขอเท้าให้ได้เดินอีกสักพัก ขอแรงแบกเป้หนักๆ และหลังได้อิงนอนนอกบ้านอีกสักนิด แล้วจะกลับมาลงมือลงแรงกับ "ความฝันโง่" ของเราต่อ แล้วยังมีเรื่องที่ยังค้างคาอยู่อีกมากมาย รูปที่รอไปใส่กรอบ สีน้ำที่แห่งกรังในจานสี แท่งสีชอล์คที่เรียงอย่างเป็นระเบียบอยู่ในกล่อง กระดาษยังขาวใหม่เอี่ยม...

การงานก็คงต้องวุ่นไปอีกหลายเดือนจนกว่าจะสิ้นปี เมื่อวันนั้นมาถึงวันสุดท้ายของปีเราจะส่งแผ่นกระดาษสักใบกลับมาให้เธออีกครั้ง ถ้าเส้นทางเดินไม่ผิดพลาดอาจเป็นพุชการ์ก็ได้

ฤดูแห่งความทรงจำ,

ฤดูฝน49

...

..

..diana kall