อากาศกวี

-1-

ผมกลับไปที่สุขุมวิท 23 อีกครั้ง เพราะวีซ่าหมดอายุ

ใครๆก็รู้ว่าบางประเทศ แสนยากเย็นในการขอเข้าประเทศ ตรวจสอบแล้วตรวจสอบเล่า บางที่สอบสัมภาษณ์เป็นเรื่องเป็นราว แต่นั่นต้องเว้นไว้ประเทศหนึ่งคือ อินเดีย

เพราะความง่ายในการออกวีซ่าของอินเดีย ใครขอ ใครเขียนอะไรก็ออกให้ แทบไม่ได้ดูวันเดินทางหรือเอะใจอะไรเลยว่าวันอนุญาตกับวันเดินทางจริงสัมพันธ์กันหรือไม่ หลับหูหลับตาให้ หลับตาออกใบอนุญาตเข้าเมือง จะว่าง่ายก็ง่ายสะเหลือเกิน

แต่ก็อยากเขกหัวตัวเองมากกว่า เพราะไม่ศึกษาให้ดีก่อน

เวลาที่อินเดียอนุญาตให้เราอาศัยอยู่ได้ในฐานะท่องเที่ยวไม่เกินสามเดือน สามเดือนนานพอดูที่จะเดินทางได้ทั่ว แต่สามเดือนที่ว่านับตั้งแต่วันที่ยื่นขออนุญาต

เงินที่สูญเปล่ายังเสียหายไม่เท่าเวลาที่ต้องกลับไปทำใหม่

หมายความว่าต้องหาเวลาไปทำใหม่อีกสองวันสำหรับการยื่นและรับพาสปอร์ตคืน ให้ลางานสองวันอีกคงเป็นไปไม่ได้

วันหยุดมีจำกัด ผมต้องพึ่งวิธีอื่น

-2-

เวปไซด์หนึ่งแนะนำว่าให้ไปใช้บริการรับยื่นวีซ่าตามบริษัททัวร์ต่างๆ

น่าจะเป็นทางเลือกที่ดี ข้อมูลเพิ่มเติมบอกว่าย่านสถานทูตอินเดียก็มี ผมจึงควรกลับไปย่านสุขุมวิท 23 อีกครั้ง

มีหลายบริษัทที่รับ ค่าใช้จ่ายแตกต่างกันไป แต่วันหยุดไม่รับงาน บริษัททัวร์หยุดงานวันหยุด แล้วให้มาติดต่อวันทำงาน ถ้างั้นยื่นเองไม่ดีกว่าหรอ

กำลังเดินกลับ เคาน์เตอร์ยูทโฮสเทล หน้าปากซอยสุขุมวิท 23 แนะนำว่ามีบริษัทหนึ่งถัดจากนี้ไม่เกินสองร้อยเมตร ที่นั่นเปิดทุกวันและรับยื่นขอวีซ่า

-3-

ไม่เกินสิบนาที ทุกอย่างเรียบร้อย บริษัททัวร์เจ้านั้นรับไปดำเนินการต่อ ถัดไปสามวัน วันหยุดหน้า หรือวันไหนก็ได้มารับ เบ็ดเสร็จค่าจัดการสามร้อยบาทถ้วน

สำหรับราคาที่เคยตรวจสอบมีตั้งแต่ หนึ่งหมื่นบาทลงถึงร้อยบาท แต่ได้ที่สามร้อยก็โอเคแล้วละครับ

-4-

บางทีค่าของความไม่รู้จ่ายแพงจนน่าตกใจ และน่าตกใจยิ่งๆ เมื่อเราถูกหรอกซ้ำเล่า

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล เคยเล่าว่า ชีวิตคนเราโดนหรอกตลอดเวลา นั่นเพราะความไม่รู้ นั่งกินข้าวที่ท่าพระจันทร์ มีเด็กมาแบมือขอเงิน และพยายามบอกว่า ไม่มีเงินกินข้าว

แต่ทั้งๆรู้ว่าเด็กพวกนี้ขอเงินเป็นอาชีพ รู้ทั้งๆรู้ แต่ก็ให้ แม้จะถูกหลอกก็ตาม เหตุผลก็คือ เงินไม่กี่สตางค์ยอมโดนหลอกไปก็ไม่เสียหายอะไร ไม่ได้มากเท่าที่เคยถูกหลอกกับเรื่องอื่นๆเสียด้วยซ้ำ

จริงมั้งครับกับเหตุผลของเสกสรรค์ ประเสริฐกุล เรื่องบางเรื่องหลอกเราแนบเนียนกว่าเด็กพวกนั้น เล่นเอาเราหลงเชื่อและสูญเสียไปมากกว่านั้นมากนัก

ทุกระดับ ทุกระนาบ ระดับล่างไปจนถึงระดับชาติ เพื่อนฝูง ไปจนถึงนักการเมือง ทุกส่วนทุกพื้นที่มีส่วนต่างที่จะแย่งชิงพื้นที่ของความไม่รู้ของเราไปโดยทั้งสิ้น อยู่ที่ว่าจะโกหกตัวเองไปทำไม ยอมรับและเลือกที่จะโดนหลอกเป็นบางเรื่องก็พอ

-5-

ผมไปรับวีซ่าจากบริษัททัวร์ที่จัดการให้เป็นที่เรียบร้อย

กลับมานั่งคิด ติดใจบางอย่างที่เคยถามเมื่อวันที่ไม่รู้เรื่องรายละเอียดการขอวีซ่ากับสถานฑูต เจ้าหน้าที่ยืนยันว่าถ้าไม่ได้ยื่นด้วยตัวเองต้องมีเอกสารมอบฉันทะ เอกสารนู้นนี่นั่นเต็มไปหมด จนน่ารำคาญ

แต่พอว่าจ้างผ่านบริษัททัวร์ พร้อมค่าน้ำชา ทุกอย่างกลับราบรื่น ไม่ต้องใช้เอกสารใดๆสักอย่าง แล้วอย่างนี้เข้าเรียกว่าอะไร