Photo : upstate.wordpress





เบื้องหน้าลานบ้านวันใหม่
แดดสวย ทะเลใส ใจกลับเศร้า
หน้าต่างบางบานม่านหม่นเทา
แต่ลมเบาก็โบกพัดสะบัดปลิว

เมื่อแดดต้องลองแตะแค่ผิวผ่าน
ม่านลูกไม้ก็เบิกบานยามลมพลิ้ว
ดวงดอกไม้ชายผ้ากระจิ๋วหลิว

ประดับริ้วประดิษฐ์รักและถักทอ

สีขาวๆแพรวพราวราวรูปวาด
ระยิบหยาด แต่เย็น เช่นนี้หนอ
พื้นระบายประกายแก้วดูแววพอ
แดดสวยๆได้ถักทอดั่งดวงดาว

บางแสงส่องต้องขอบระเบียงบ้าน
ค่อยๆเคลื่อนเลือนผ่านม่านสีขาว
ริมบานไม้ไออุ่นละมุนราว
เมื่อแดดพราว ลมพลิ้ว ระบายใจ

เบื้องหน้าลานบ้าน-ริมหน้าต่าง
นกบางตัว ปีกร้าง จากรังไกล
ข้ามทะเล เวลา ฤดูใด
ระยะทาง ระยะใจ ไร้เรือนรัง

เงาที่เคลื่อน แม้เลือนใช่เลื่อนลับ
ปีกขยับ ลมเขยื้อนเตือนอีกครั้ง
ลายลูกไม้ ชายผ้าประดับดั่ง
ริมหน้าต่าง บานสะพรั่ง กระทั่งใจ








Ev'ry Time We Say Goodbye,Natalie Cole





Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

^___________^

#1 By BaNKy ~* on 2006-11-20 20:36

อ่านแล้วทำไมรู้สึกเจอความเศร้า
อย่างไงก็ไม่รู้สิคะ .. แม้จะตบท้าย
ด้วยความเบิกบานที่จะพยายามให้
เป็นเช่นนั้น ก็เถอะ ....
(( เพลงก็เศร้าชะมัดเลยค่ะ ))
.....


สบายดีนะคะ

#2 By moodee on 2006-11-21 07:30

คุณหมูดีครับ

เรามันคนเศร้านะ
รมณ์มันงี้แหละ
เขียนๆ ฟังๆ
อะไรๆมันก็เจือเศร้าไปหมด
แต่ไม่ได้เกิดจากความผิดหวังอะไรหรอก
ยังสบายดีอยู่ครับ

#3 By อากาศกวี on 2006-11-21 07:47

ชอบมากๆครับ คอมเม้นท์อื่นอ่านดูแล้วเศร้า ผมกลับแปลกใจที่อ่านแล้วรู้สึกว่ามันมีกำลังใจและสดใสพร้อมอบอุ่นน่ะครับ

#4 By นายฉิม on 2006-11-21 09:12

เพลงเศร้ามากๆ
เพราะแบบเศร้าๆ

สงสัยว่าเจ้าแมวตัวนั้น
มันแอบเศร้า หรือคิดถึงใครอยู่...

#6 By ::NamWarn:: on 2006-11-21 15:57

ชอบบทกวีครับ
every time we say goodbye
โคตรเพราะด้วย
อิจฉาแมวริมหน้าต่าง

#7 By N.P on 2006-11-21 18:21

นักเดินทางและคนจรต่างนอนหนาว
เอนดูดาวที่พราวดื่นบนพื้นฉ่ำ
นักเดินทางว่างรอขอดาวนำ
คนจรร่ำถึงจุดหมายซึ่งไม่มี

สองคนต่างสองคนตื่นในคืนหนึ่ง
ต่างคิดถึงต่างคิดถามตามวิถี
คนจรผ่อนลมหายใจในที่มี
นักเดินทางมองทิศที่มีรังรอ

ขยับปีกขยับปัดตวัดวาด
ลมจะบาดม่านสะบัดเพราะตัดพ้อ
ในเรือนนั่งในรังนุ่นแม้อุ่นพอ
กลิ่นลมล้อกลิ่นลมรื่นชื่นสำราญ

ตรงหน้าต่างจะว่างเปล่าหากเฝ้านั่ง
ณ ช่องว่างตรงผนังสะพรั่งผ่าน
ให้ความฝันที่ปันแบ่งแข่งกันบาน
ลมจะหวานเมื่ออำลาว่า...คืนรัง
ไม่ค่อยได้อ่านบทกวี นานๆอ่านทีแล้วก็รู้สึกเลยว่า มันมีกลิ่นความเหงาแรงมาก(ทั้งภาพ ตัวหนังสือ และเสียง)

สมชื่อ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆค่า

#9 By rainyseason on 2006-11-21 22:13

เพลงนี้ใครๆฟังเศร้า

แต่พี่ฟังว่ามันโรแมนติกแบบโดดเดี่ยวดีนะจ๊ะ งงๆเน๊าะ เม้นเอง งงเอง

ฝันดีค่ะ

#10 By P.Pu on 2006-11-21 22:53

สวัสดีจ้า น้องแมวน่ารักจัง

สบายดีค่ะช่วงนี้อยู่ใน mode happy อย่างที่เขียนไปนั่นแหละจ๊ะ

miss miss ja

#11 By Backpack Girl on 2006-11-21 23:20

สรุป .. ว่า

ตอนนี้ห่างค่ะ

เหงาอยู่

หวังว่าความเหงาจะอยู่กับเราไม่นาน

#12 By BaNKy ~* on 2006-11-22 00:15

www.slide.com คั๊บ

ลองใช้ดูนะค๊า

ปล. บ้านใหม่ คงสวยน่าดูคะ

#13 By Moonoi on 2006-11-22 08:26

ขอบคุณครับสำหรับคำแนะนำ ช่วงเดือนนี้เป็นเดือนหนาวครับ แต่เอาเข้าจริง ๆ มันร้อนเหลือเลยแหละ
เราคงไม่มีวันกลับเขียนกลอนได้อีกแล้ว

ชีวิตหยาบๆเกินไป

#15 By ตินกานต์ on 2006-11-22 13:03

ผมก็คิดคล้าย ๆ กับคุณแหละครับ เราควรสนับสนุนคนที่เขาทำงานด้วยชีวิตและก็ต้องเป็นคนที่เราอยากสนับสนุนด้วยครับ
ดีใจที่ยังไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในวงการหนังสือเนอะ
แรกๆ ก่อนอ่านนึกว่าจะสดชื่นเนอะ ไหงกลายเป็นเศร้าไปได้ล่ะคะ อย่าคิดมากน๊า

#17 By NaWaN !! on 2006-11-22 21:57

#17
สดชื่นในความเศร้าได้ไหมครับ
มันก็สวยงามดีนะ
มองอะไรแบบเศร้าๆบ้าง
ความเศร้าไม่ได้อยู่แง่ลบนะครับ
สำหรับเรา

#18 By อากาศกวี on 2006-11-22 22:02

อ่านแล้วก็รู้สึกเศร้าค่ะ
แต่กลับมีความสดชื่นเล็กๆเพราะการได้มองธรรมชาติที่อยู่เบื้องหน้า

สุขใจไปกับวันที่เหลืออยู่

#19 By nomorebrain on 2006-11-23 19:37

แมววววววววววววววววววววววววววววววว

(บ้าแมวมาก)

กำลังจะได้ข้ามทะเลกลับรังเร็วๆ นี้ค่ะ
ณ ลานบ้าน ริมหน้าต่างใต้แดดอุ่น
หอมละมุนกลิ่นไม้ใหม่ใกล้ใกล้เนื้อ
อากาศดีระร้อยลิ่วผกาเครือ
กรุ่นระเรื่อเจือสุขในทุกครา


บ้านแลดูน่าอยู่จังค่ะ
หลายครั้งเราชอบการมองโลกผ่านดวงตาของความเศร้านะ
โลกแปลกไป
และหลายครั้งมันก็ละมุนกว่าปกติ

#22 By ระหว่างทาง on 2006-11-25 00:25

แมวตัวนี้ทำตัวเหมือนนุ่นจัง
เวลาเหงาก็ชอบมองออกไปทางหน้าต่าง
มองท้องฟ้า มองแสงแดด มองต้นไม้
แล้วร้องไห้ออกมาให้เต็มที่
สบายใจเมื่อไหร่...ก็ลุกออกมาสู้ต่อไป

แหม กลับมากี่ที...บล็อกนี้ยังละมุนเหมือนเดิมเลยนะคะ ดีจัง

ป.ล. บล็อกนุ่นมีเพลงแล้วนะ...แต่คงไม่ซึ้งเท่าที่นี่

#23 By นุ่น (124.120.238.30) on 2006-11-25 13:03

อากาศดีดี กวีสดใส

#24 By แมวหมา (58.8.98.10 /unknown) on 2006-11-26 06:03

หากความเหงา ความเศร้ามานั่งใน หน้าต่างหัวใจเรา คงทำได้เพียงต้อนรับมัน นั่งพูดคุย เรียนรู้จากมันว่าทำมันถึงมาเยี่ยมเรา
หากว่าชวนคุยเท่าไหร่แต่มันก็ไม่ยอมตอบ ก็เหลือแค่เพียงอยู่เงียบๆอย่างนั้นแหละ อีกสักพักมันก็จะขอตัวกลับเอง
ไม่มีอะรัยอยู่กับเรานานหรอก เมื่อบอกตัวเองได้อย่างนี้เราก็นั่งคุยกะความเหงาในวันที่มันมาเยือนได้โดย...ไม่เหงาจนเกินไปนัก.

#26 By รายละเอียดที่หายไป (58.9.127.97) on 2007-05-14 11:59