อากาศกวี

..

กล่องกระดาษเก่าๆบรรจุสี
ครั้งแรกเริ่มเดิมทีที่สีใหม่
ของขวัญเธอฝากระหว่างใจ
บางกล่องซื้อไว้ระหว่างทาง

ค่อยๆวาดค่อยๆวางค่อยๆเสริม
ค่อยๆแต้มค่อยๆเติมตรงนั้นบ้าง
ค่อยๆเต็มค่อยๆต่อระยะทาง
กระดาษขาวแผ่นบางๆกลับชัดเจน

บางสีชัดกระจ่างในเช้าหนึ่ง
ระหว่างวาดทางถึงซึ่งมองเห็น
แสงที่สาดผาดผ่านลำธารเย็น
แดดก็เป็นเช่นสะพานที่พาดตา

ทางที่พบกลับอบอุ่นและคุ้นนัก
เงาใบไม้ไหวทักและพลิ้วหา
ยามเหนื่อยหนักครั้งเมื่อเดินทางมา
แหงนมองฟ้าแล้วเติมฟ้าสีชมพู

สีบางแท่งแตกร้าวในเช้าหนึ่ง
สีบางแท่งหมดครึ่งเพียงชั่วครู่
ระหว่างวาดระหว่างวางทางไปสู่
อีกฝั่งหนึ่งซึ่งก็ดูว่าแสนไกล

สีบางแท่งในกล่องพร่องเต็มทน
เหลือน้อยจนเติมวาดอาจไม่ไหว
บางสีเหลือเต็มแท่งไม่พร่องไป
บางสีหล่นหายในระหว่างทาง

กล่องบรรจุสีเก่าๆยังเก็บอยู่
เมื่อเฝ้าดูแท่งสีที่แตกต่าง
แต่ละวันแต่ละวัยในเข้มบาง
มีพร่องบ้างเต็มบ้างอย่างนั้นเอง