อากาศกวี

แวะมาหย่อนโปสการ์ด
ช่วงที่กำลังยุ่งกับงาน

ท่าจะได้มีโอกาสไปอินเดีย
อีกหลายๆ ครั้งซะละมั้งค่ะเนี่ย
ติดอกติดใจ คล้ายเป็นมนต์ขลัง
เป็นอินเดียที่ลุ่มหลงแน่แล้ว

มารับโปสการ์ดค่ะ อิอิ

อรุณสวัสดิ์จ้ะ

โปสการ์ดงามมากเลย ขอบคุณนะคะ

โปสการ์ดสวยจังค่ะ..โรแมนติคเนอะ..

ปีใหม่พอดีเลย
อืมม โปสการ์ด สวยจ่ะ

ไปกี่ที่มาเนี่ย...เริ่มอิจฉาแล้วนะเนี่ย

อยากไปเมืองสีทองเป็นที่สุดค่ะ

เห็นทะเลทรายแล้วฉันก็ซัดไปซะโน่น
โกบี ของ โสภาค สุวรรณ
ชีค ของ ประภัสสร เสวิกุล
อ่ะ ฟ้าจรดทรายด้วยอีกเรื่อง
ถ้าการ์ตูนก็ต้อง คำสาปฟาโรห์เท่านั้น
(พูดก็พูด อ่านมาตั้งเด็กยันแก่ แครอลก็ยังสวยพริ้ง)

ถ้าฉันอยากไปทะเลทรายสักแห่ง ก็เพราะอิทธิพลของนวนิยายหญิงๆ
เห็นรูปนี้ตั้งแต่เช้าไปรื้อ "ฟ้าจรดทราย" มาอ่านซ้ำ
เพิ่งวางลงเมื่อสักครู่ พักหายใจก่อน
เอิ๊กๆ เกรงว่าความหลงรักพระเอกอย่างชารีฟจะท่วมท้นเกินพอดี

ในโลกของหนังสือนวนิยาย
มีนวนิยายประเภทหนึ่งเรียกว่า "ไพรัชนิยาย"
เมื่อฉันเด็กๆชอบนึกอยากไปโน่นไปนี่
เพราะถ้อยคำของนักเขียนในหนังสือพวกนี้
อยากไปเวียนนาหลังจาก อ่าน"รักเร่"จบ
พอโตมาหน่อยหนังก็เริ่มมีอิทธิพล Before sunset ก็ทำให้ยิ่งอยากไปเวียนนา

ในจังหวะที่โลกของเราไปเหลื่อมทับกันนิดหน่อยกับโลกของคนอื่น
...มันชวนอมยิ้มนะนั่น

พระจันทร์ วันนั้น สวยจริง ๆ นะ
แม้จะมองจากคนละมุมโลก
จะกลางทะเลทรายเวิ้งว้าง
หรือริมแม่น้ำงามนามเพราะ สายนึง

นั่นสิเนอะ
ขาไปว่า ยากลำบากแล้ว
ตอนจะกลับ ยิ่งยากเหลือแสน
โดยมิรู้ตัว...
หลายครั้งเผลอทิ้งหัวใจไว้ที่ดินแดนนั้น

โหยหา...โหยหา
แต่ที่ยากยิ่งกว่า คือ การย้อนคืนเส้นทางเดิม

ขอสมัครเป็นสมาชิก รอรับ โปรการด์กับเรื่องราวดีๆๆ นะ

แวะมาเยือน...

แล้วในตอนนั้น จากทะเลทรายที่นั่น
...สุดสายตาคุณอากาศกวีมองเห็นอะไรคะ.