อากาศกวี

..

..

-1-

ผมกำลังนั่งพิจารณาพวงกุญแจของผม ภายในพวงนั้นมีกุญแจอยู่ด้วยกันสี่ดอก
ดอกที่หนึ่ง-ไขตู้ไปรษณีย์
ดอกที่สอง-ไขโต๊ะที่ทำงาน
ดอกที่สาม-ไขประตูออฟฟิศทำงาน
ดอกที่สี่-ไขประตูบ้าน

และสุดท้ายจะคั่นด้วยมีดพับสวิสท์อาร์มีไซส์เล็กแขวนไว้ในพวงเป็นลำดับสุดท้าย ก็จะกั้นระหว่างกุญแจดอกเล็กกับดอกใหญ่สุด

ทั้งสี่ดอกเรียงลำดับดอกเล็กสุดไปหาดอกใหญ่สุด ถ้าดอกไหนยาวเท่ากันก็เรียงตามความหนาอีกที นอกจากนั้นยังเรียงเอาฟันหันไปในทิศเดียวกัน

แต่คราวนี้กุญแจที่อยู่กับผมตลอดเวลา ทำไมมันเรียงสับคั่นกันอยู่ดอกหนึ่ง!!

เหตุการณ์ที่ทำให้ต้องมานั่งดูพวงกุญแจของตัวเองก็เพราะเมื่อคืนวันอาทิตย์ออฟฟิศถูกงัด

สภาพออฟฟิศวันจันทร์ ข้าวของกระจุยกระจาย โต๊ะที่ลิ้นชักล็อกไว้ก็ถูกงัดพังหมด ตู้เซฟก็ไม่เหลือ ที่เหลือคงมีเพียงร่องรอยงัดที่พังยับเยิน กับกล่องบรรจุเงินที่ว่างเปล่าไว้ดูให้ช้ำใจเล่น

คาดการณ์แล้วคนร้ายคงใช้เวลาและไม่เร่งรีบกับภารกิจ แถมใจเย็นหยิบเบาะรองนั่งรูปหมูสีชมพูจากเก้าอี้ตัวหนึ่งมารองก้นบนโต๊ะอีกตัวอย่างสบายใจ

แต่ที่ต้องมานั่งดูพวงกุญแจของตัวเองก็เพราะว่า กุญแจของผมพวงนี้ หลุดจากมือผมผ่านไปอยู่กับบุคคลอื่นในระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงของคืนวันศุกร์ ก่อนเกิดเหตุสองวัน

ช่วงบ่าย-วันศุกร์
ด้วยเหตุเรื่องงานที่ต้องเดินทางไปอีกจังหวัดกะทันหันในเวลาเร่งด่วน ออกจากออฟฟิศบ่ายสามโมง เหยียบร้อยยี่สิบ ในเวลาสี่สิบห้านาทีถึงระยอง ไปทำงานเสร็จก็กำลังจะกลับ

ระหว่างทางขากลับประมาณหกโมงเย็น มีสายโทรศัพท์เรียกเข้า ปลายสายเป็นพี่ที่ออฟฟิศ ซึ่งเขาจะปิดออฟฟิศเพื่อจะกลับบ้าน เลยโทรถามผมว่าจะเอาไงดี
งั้นพี่เอากุญแจเราไปฝากป้อมยามแล้วกัน อยู่ที่ไหนล่ะ เขาสรุป
อ๋อ...เสียบคาอยู่ที่ลิ้นชักผม ผมก็ตอบไป

สรุปผมกลับมาเข้าออฟฟิศในช่วงหนึ่งทุ่มของเย็นวันศุกร์ ทุกอย่างปกติ ปิดออฟฟิศอย่างสบายใจตอนสองทุ่มและก็กลับบ้าน

ส่วนคนที่เข้ามาทำงานโอที เข้าออฟฟิศวันเสาร์ ก็แน่ใจว่าปิดประตูล็อกกุญแจทั้งสองชั้นเรียบร้อย



ตำรวจและใครๆก็สงสัยว่า เช้าวันจันทร์ วันแรกทำงาน คนแรกที่เข้ามาพบว่าประตูไม่ได้ล็อก, แต่กลับมีรอยงัดด้านในตรงประตูฉุกเฉิน

ถ้าคนร้ายมีกุญแจไขเข้ามา คนร้ายมีกุญแจได้อย่างไร แต่ประตูบานที่ถูกงัดคงไม่ใช่ทางที่เข้ามาแน่ๆ เพราะงัดจากภายนอกกับประตูบานนั้นหมดสิทธิ์ ไม่มีทางงัดเข้ามาได้ ร่องรอยที่เกิดน่าจะงัดออกไปจากข้างในมากกว่า

ตำรวจก็สงสัย ทุกคนสงสัย ผมก็สงสัย...

หรือถ้าแง่ร้ายสุดๆ คนร้ายอยู่ใกล้ๆ รู้อะไรกับยามหรือเปล่า,ทำไมทุบตู้เซฟขนาดนั้นไม่รู้เรื่อง เฝ้ายามกันตั้งสองคน ไม่มีใครได้ยิน

ถ้าใช่และเอากุญแจจากไหน?

จากพวงของผมหรือเปล่า?? อันนี้ผมคิดในใจทันที


-2-

ตอนนี้ดอกกุญแจถูกเรียงสลับที่กันในพวง โดยดอกที่อยู่ผิดตำแหน่งเพียงอันเดียวคือดอกลำดับที่สาม ที่ใช้ไขประตูออฟฟิศ เหมือนถูกหยิบออกแล้วเอามาใส่โดยไม่ได้คำนึงถึงตำแหน่งเก่าของมัน

เป็นไปได้ไหมที่กุญแจดอกนั้นจะหลุดออกจากพวงในช่วงเวลาที่ไปอยู่ในมือผู้เป็นยาม และหลุดในร้านทำกุญแจละแวกนั้น

มันอาจฟังดูเลื่อนลอย แต่ถ้าคนเป็นเจ้าของกุญแจที่ถือใช้อยู่ทุกวัน เป็นคนที่มีนิสัยชอบเรียงลำดับจัดตำแหน่งแบบนี้

เมื่อตำแหน่งผิดไป ก็คงไม่ให้คิดไม่ได้!!

ข้อสันนิฐาน จะจริงหรืออาจไม่จริงก็ได้ ตอนนี้อาจไม่ใช่ประเด็น แต่เรื่องเล็กๆนี่ถ้าไม่ใส่ใจตั้งแต่ทีแรกก็อาจไม่ได้คิดหรือสันนิฐานต่อ

ผมว่าการใส่รายละเอียดบางอย่างก็ไม่เลวนักที่จะเสียเวลามานั่งคิด แต่ถ้าบ้านผมเป็นร้านโชว์ห่วยขายของสารพัด ซึ่งถ้าของหายสักชิ้นก็ไม่มีทางรู้ อย่าว่าแต่ทันทีเลยผ่านไปเป็นปีอาจยังไม่รู้เรื่องเลยก็ได้

กับอีกร้านที่จัดวางเป็นตำแหน่งที่ใครที่มันเหมือนมินิมาร์ท ชนิดนี้มีสิบอย่างพอดีกับแถวของมัน ถ้าแหว่งไปหนึ่งช่องแสดงของหายไปแล้วหนึ่งชิ้น ถ้าไม่มีข้อมูลขาย ก็สูญหายแน่นอน

แต่นี่ พวงกุญแจ ใครจะมานั่งเรียงลำดับ หรือให้ความสำคัญ แต่ผมก็มองว่าถ้าเกิดเหตุแบบนี้แล้ว ยอมมานั่งลำดับ มาเรียง มาทำให้เป็นระบบ ระเบียบ ก็ไม่เลว

วันนี้อาจจับคนร้ายที่มาขโมยของและงัดเซฟบริษัทไม่ได้ แต่ผมก็คิดว่าตำแหน่งของกุญแจที่สลับกันดอกนั้นมันทำให้ผมเริ่มคิดอะไรได้บ้าง

คราวนี้แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งที่สลับและข้อสงสัยก็ตามที

แต่คิดได้ว่าบางทีการได้จัดเรียงสิ่งเล็กน้อยในแต่ละอย่างชีวิตก็มีผลกับชีวิตโดยรวมของเราด้วยเหมือนกัน

และสิ่งเล็กน้อยเหล่านั้นไม่ใช่หรือ ที่ช่วยกระซิบบอกเราว่า อะไรสักอย่างในชีวิตเรากำลังเปลี่ยนแปลง

..

..

..