อากาศกวี

..

..

..

เวลาของฉันเดินเร็วกว่าเรือนที่อยู่ข้างๆเสมอ
ไม่ว่าเทียบกับใครๆแล้ว เข็มยาวของฉันก็จะเลยล่วงหน้าพวกเขาไปห้านาที
ทุกห้านาทีที่เราเดินไล่ตามกันไม่เคยทัน
อาจเพราะความคุ้นเคย ที่ฉันมักหลงลืมเวลาที่แท้จริงไปทุกครั้งเมื่อไม่ได้ไปเทียบกับนาฬิกาของใครๆ
แต่เมื่อใด ที่เสียงเตือนบอกเวลาจากเรือนข้างๆ
ฉันก็จะเพิ่งรู้เวลาที่แท้จริงในขณะนั้น

สำหรับคนทำงานอย่างฉัน มีกิจกรรมที่ซ้ำซากอย่างนี้
ถ้าทุกคนตรงเวลา ฉันกำลังคิดว่า
คนแรกที่เริ่มเดินออกจากบ้าน จากนั้นคนที่สอง
คนที่สาม ก็ตามๆกันมา
ในเวลาที่ฉันไปทำงานหรือหลังเลิกงาน
ก็จะพบเจอคนที่นำหน้า และเดินตามหลังอยู่เสมอๆ
ที่หน้าปากซอยบ้านบาง ป้ายรอรถบ้าง
แต่ละที่ เราพบกันในเวลาที่ไล่เลี่ยกันทุกๆวัน

แม้ในวันที่ฉันตื่นสาย หากไม่ผูกนาฬิกาออกจากบ้าน
ฉันก็คิดว่าฉันน่าจะรู้ว่าฉันสายหรือไม่ เพราะถ้าคนที่เคยเดินนำหน้าฉันทุกวันไม่อยู่แล้ว
แต่จะเห็นคนที่เดินตามฉันทุกวัน กลับมานำหน้าฉันในวันนี้
แปลว่าฉันควรเร่งรีบมากขึ้นเพื่อให้ทันกับคนที่ฉันเคยเดินตาม

ในเวลาห้านาทีที่ของฉันกับใครบางคน
ก็อาจต่างกัน เพราะถ้าฉันรู้ตัวว่าเข็มยาวของฉันเร็วเกินเวลาจริงไปเท่าไหร่
แต่กับคนอื่นเมื่อมองนาฬิกาฉัน พบว่าถึงเวลานัดแล้วก็จะรีบเร่ง
ทำเวลาให้ทัน แต่ความจริงคือเวลายังเดินไปไม่ถึง

ในทางกลับกันหากคนนั้น หันมามองดูเวลาของฉัน
พบว่ามันใกล้เลิกงานแล้วอีกแค่ห้านาที
เขาหรือใครคนนั้นก็จะรีบเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน
แต่ความจริง อีกห้านาที ณ เวลานั้น หมายถึงสิบนาทีต่างหาก

บางนาทีหรือวินาทีสำคัญยิ่งเหนือสิ่งอื่นใด
ฉันสงสัยแต่เด็กมาแล้วด้วยว่า วินาทีของการแข่งขันวิ่งร้อยเมตร
สำคัญขั้นความเป็นไปของอนาคตการเป็นนักวิ่ง
พวกเขาวิ่งทำเวลายิ่งในรายการใหญ่ๆ ผู้แตะเส้นชัยคนแรกมักทำลายสถิติไปเสียทุกครั้ง
และถ้าเวลาที่ลดลงเรื่อยๆ ศักยภาพของคนเราจะทำเวลาน้อยไปได้สักแค่ไหน
เข้าสักวันหรือเปล่าที่นักวิ่งจะหยุดทำลายสถิติในวันใดวันหนึ่ง

เรื่องการแข่งขัน นอกจากเข้าเส้นชัยเป็นคนแรกแล้ว
ยังต้องรักษาเวลาและทำลายสถิติเดิมลงอีก

แต่เมื่อตอนเย็น ฉันเพิ่งทำลายสถิติการวิ่งมา
ด้วยการวิ่งโดยไม่ต้องหยุดพักหายใจหอบแบบแฮ่กๆเหมือนเมื่อช่วงวันแรกๆ
เหงื่อผุดพรายขึ้นง่ายในช่วงอากาศร้อนๆแบบนี้
ฤดูร้อนที่ว่าไม่หวานเหมือนฤดูหนาวก็ตรงเหงื่อเค็มๆพวกนี้ละมั๊ง

ถ้าฉันอารมณ์ร้อน เธอก็จะยิ่งเห็นตัวตนของฉันชัดเจนขึ้น
ถ้าฉันใจเย็นลงได้ด้วยรอยยิ้มและความใจเย็นจากเธอ
ฉันก็น่าจะรู้จักเธอมากขึ้นด้วยเช่นกัน

ปฏิทินจะเปลี่ยนปี นาฬิกาเปลี่ยนถ่านก้อนใหม่
แต่เหงื่อเค็มๆที่หลั่งรินไม่ขาดสาย ยิ่งงานหนักในยามอากาศร้อนๆ
คนเราก็น่าจะเห็นกันตรงนี้ใช่ไหม
อาจไม่หวานเท่าฤดูหนาว
ไม่โรแมนติกเท่าฤดูฝน
เวลาของฤดูร้อนเปิดโอกาสให้เราได้รู้จักกันก็ตรงนี้แหล่ะ...ฉันว่า

..

..