อากาศกวี

เอาหัวหนังสือที่อยู่ในกระเป๋ามาเอ่ยอ้างก่อน
จากห้วงลึก หนึ่งในสองเล่มที่อ่านอยู่ ณ ขณะนี้
เป็นคนชอบบรรยากาศของคนชอบใคร่ครวญจังครับ
รสของหนังสือเล่มนี้นำไปสู่คำถามสะกดใจ
สะกด-ใจ จริงๆ นะครับ
.
จากห้วงลึกเขียนโดยนักเขียน นักกวีที่ไม่เขียนบทกวี
แต่ผมอยากเรียกเขาว่าเป็นนักกวีมากกว่า
เขารักการเดินทาง รักการแสวงหา ธรรมชาตินิยม
พูดอย่างนี้แล้วจะไม่ให้นึกถึงคนนี้เลยคงไม่ได้
กวีที่รักของผม พจนา จันทรสันติ
.
มีหนังสือที่เขาเขียนอยู่ในใจมากมาย
ทั้งหนังสือแปลและแต่งเอง ความเรียง กวีเปล่า ปรัชญา
สมัยเป็นนักศึกษา อ่านหัวปักหัวปำครับ
เรียกได้ว่าเติบโตมากับคำพูดและบทความเรียงของพจนานี่แหละครับ

เรื่อง ขลุ่ยไม้ไผ่ แด่หนุ่มสาว ทางชนะ เหล่านี้คือสิ่งที่เชื่อมต่อ
และช่วยย่นระยะทางด้วยตัวหนังสือและกวีที่เปลือยเปล่าไร้ฉันทลักษณ์
พาไปให้เห็นและดึงเข้าสู่ความจริง ความงาม และความรัก

อันที่จริงอยากยกประโยคหนึ่งหรือบางตอนในหนังสือ
ออกมาให้ได้สัมผัสกันตรงนี้
แต่ที่ตรงนี้มันก็อาจจะหยาบย่นจนเกินไปที่จะตัดคำต่อความ
ตัวหนังสือของ พจนา ควรได้อ่านในบางขณะ
มันอาจใช้เป็นเครื่องบันเทิงใจไม่ได้ แต่บางหน้าหนังสือ
ก็สามารถปลอบประโลมใจเราได้ ด้วยคำพูดง่ายๆ ไม่กี่คำ

ส่วนอีกเล่ม เป็นรสชาติระหว่างการเดินทาง
เพียงชื่อหนังสือ คำถามใต้ร่มไม้ ก็กินใจเราไปกว่าครึ่ง
สายพิณ กุลกนกวรรณ ฮัมดานี เป็นผู้บันทึกตัวหนังสือ
จากภาพและเสียงสนทนาระหว่างการเดินทางลาดัก สิกขิมและอินเดีย

ผมไม่เคยอ่านหนังสือที่เธอเขียนมาก่อน แต่ก็รู้สึกได้ว่า
เธอเขียนหนังสือชวนอ่าน ดวงตาของเธอช่างลึกเร้นเค้นหา
อะไรๆ ในชีวิตที่เธอปฏิสัมพันธ์ด้วย

คราวที่แล้วก็ครั้งหนึ่งกับ สวรรค์ชั้นประหยัด ของ วิทวัส โปษยะจินดา
ฉุดหัวใจผมไปเดินอยู่ที่จัยซัลเมียร์ เมืองริมตะเข็บข้างซ้ายของอินเดียติดกับปากีสถาน

คราวนี้สายพิณกำลังร่ายมนต์เมืองเหนือของอินเดียให้หัวใจเต้นแรง
หนาวหน้านี้ไม่รู้ว่าจะฉุดมือและใจผมไปถึงแถวนั้นไหม


ผมได้หนังสือสองเล่มนี้ จากห้วงลึก-คำถามใต้ร่มไม้ มาไม่กี่วันนี้
เลือกอ่านไปบางตอนแล้ว
ก็ช่างน่าสนใจ เอาเป็นว่ามาวันนี้ เพียงแต่มาบอกว่า
ตอนนี้มีหนังสือสองเล่มนี้อยู่ในกระเป๋า

.

.

ส่วนสัมภาระอื่นๆ ไม่เปลี่ยนแปลง
ที่เห็นรกๆ เหล่านี้ มีความจำเป็นในชีวิตประจำวัน
กับข้าวของในนั้นเกือบหมดทุกอย่าง
ยกเว้นกล้อง ที่บางวันทำงานไม่ได้ติดในกระเป๋า
แต่กระเป๋าใบนี้อยู่ติดตัวทุกวัน
ทำงาน เดินทาง ไปไหนมาไหน ไกลใกล้ ทุกโอกาสก็ใบนี้
ใบนี้มีสองใบเหมือนกันเปะ! ตอนซื้อเพราะรู้ว่าได้ใช้
เลยซื้อมาซะสองใบ ใบแรกกลับบ้านเก่าไปเรียบร้อย
ส่วนใบนี้เข้าปีที่สามแล้วครับ

.

.

กระเป๋าดินสอ เครื่องเขียน มีไว้ชนิดละอัน
ปากกาดำ น้ำเงิน ดินสอกด ยางลบ ลิควิกเปเปอร์
ไส้ดินสอ และ USB

สมุดบันทึก สมุดจดงาน เครื่องคิดเลข
ขาดไปทำงานลำบากครับ
ลำพังหัวสมองไม่ได้จดจำดีและคิดเลขเก่งกาจอะไรมากมาย
จำเป็นสำหรับชีวิตทำงาน
และช่วงเดินทาง เครื่องคิดเลขจำเป็นมากครับ
เครื่องนี้ใช้แปลงเงินหยวนจีน เงินเวียดนามด่อง และล่าสุดรูปีอินเดีย
แต่ความจริง ใช้กดโชว์ตัวเลขมากกว่าครับ

.