อากาศกวี

.

การเดินทางแม้เป็นคนละเรื่องกับการรับประทานอาหาร
แต่อย่างน้อยมีผลสอดคล้องกันอย่างหนึ่ง
คือทำให้ผู้คนเติบโต

เจ้าหญิงเสียงเศร้าแห่งดวงดาวที่ 4
บินหลา สันกาลาคีรี

.

Khaosan road

.

การเดินทางเหมือนอะไรสักอย่างที่คล้ายสิ่งเสพติด พร้อมจะแลกและจ่ายได้เสมอ
ผมคิดขึ้นมาทันทีเมื่อควักเงินจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินที่แพงมหาโหดก่อนเดินทางเพียงสองวัน

ก่อนจ่ายค่าตั๋วเครื่องบิน ผมจำได้ว่าร้านรวงบนถนนข้าวสารปิดกันไปหมดแล้ว ดูเวลาที่ข้อมือก็สามทุ่มกว่า ตรวจสอบเอเจนซี่บางรายเมื่อกลางวัน ทุกสายการบินเต็มไปหมด ทำได้เพียงลงชื่อสำรองทิ้งไว้ เผื่อมีโอกาสคนสละสิทธิ์ ก็ให้ชื่อไว้ตามนั้น

เดินอยู่บนถนนข้าวสารอยู่พักใหญ่ มาเจอเอเจนซี่เจ้าหนึ่งยังไม่ปิด หลังให้ทางร้านตรวจสอบที่นั่ง ปรากฏว่าว่างหนึ่งที่

เอาไหมคะ มีหนึ่งที่
มีแบบคอนเฟิร์มเลยหรือเปล่า
คอนเฟิร์มได้เลยคะ
ราคาเท่าไหร่ครับ
สองหมื่นสามพันบาทคะ

ฟังราคาแล้วก็ตกใจ เมื่อสองอาทิตย์ก่อนยังแค่ หมื่นเจ็ด มาวันนี้ เด้งขึ้นมาเหมือนตลาดหุ้นยังไงยังงั้น

เอาไหมคะ ถ้าช้าไม่รู้ว่าจะหลุดหรือเปล่า เหลืออยู่ที่เดียว แถมหันหน้าจอคอมพ์มาให้ดูว่าไม่ได้หลอก

ปิดกี่โมงครับสี่ทุ่มคะ
งั้น ขอเวลาคิดเดี๋ยวนึงแล้วจะกลับมาก่อนร้านปิดครับ

สับสนหนักว่าเดิม จะไปดีไม่ไปดี
ผมจำได้ว่าในคืนนั้น มันบีบคั้นน่าดู เนปาลเหรอ ก็อยากไปนะ พร้อมแล้วหรือ ไม่ได้เตรียมอะไรเลยนะ ไปที่ไหนยังไม่รู้เลย ตั๋วเครื่องบินก็แพงโคตรอีก

เดินไปคิดไป เวลาก็บีบคั้นเข้ามาเรื่อยๆ บังเอิญมีไวโอลินแปร่งๆ ลอยมาข้างๆ มีคนจับกลุ่มนั่งคุยกันอยู่สามสี่คนใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งบนถนนข้าวสาร

เข้าไปดู มีผ้าปูวางแผ่นซีดี มีเครื่องดนตรีสองสามชิ้น มีจักรยานแปลกๆอยู่สองคัน ในเสียงสนทนาที่กำลังเล่าให้บางคนฟัง จับความได้ว่า สองคนที่ขายแผ่นซีดี เดินทางมาเป็นกลุ่มด้วยจักรยาน ตระเวนตามประเทศต่างๆ เล่นดนตรีไป เดินทางไป พร้อมเปิดสมุดบันทึกเล่มโต เรื่องราว ภาพประกอบ แน่นอยู่ในสมุดเก่าๆเล่มนั้น

.

Photo from http://cyclown.org/
.

แผ่นซีดีที่วางขายในวันนั้น เขาอัดเสียงตอนที่อยู่ปักกิ่ง ประเทศจีน ปกแผ่นซีดีทำอย่างง่ายๆ ด้วยกระดาษถ่ายเอกสารพับไปพับมา ลายเส้นฟรีแฮนด์ มีชื่อวงว่า Cyclownและ ภาพประกอบและคำอธิบายสั้นๆ ว่า...

We travel the world by bicycle.
After years through Europe,Russia,Mongolia,Chaina,
we are finally hear going south!

ภายในบรรจุซีดีเพลงที่มีอยู่ สิบหกเพลงด้วยกัน
คนที่นั่งฟัง ก็ฟังกันเพลิน และทุกคนเลือกที่จะซื้อซีดีของพวกเขา ผมมองใบหน้า เสื้อผ้า แววตา และหันไปดูจักรยานที่มีกระป๋องอลูมิเนียมแขวนอยู่ที่แฮนด์ ที่มีคราบอาหารบางอย่างติดอยู่ที่ก้น

.

Photo from http://cyclown.org/

.

เสื้อผ้าและใบหน้าของพวกเขามอมแมม แต่น้ำเสียงและแววตาของพวกเขากำลังเล่าเรื่องระหว่างการเดินทางอย่างเบิกบาน แต่ละที่แต่ละทาง แต่ละประเทศ หล่อหลอมพวกเขาจนดูแกร่งกว่าคนทั่วๆ ไป ผ่าน 27 ประเทศ รวมระยะทางกว่า 4 หมื่นกิโลเมตรด้วยจักรยานในเวลาหกปี

ผมจำได้ว่าโลกไร้บ้านของพวกเขานำมาซึ่งความแปลกประหลาดใจ ผสมชีวิตเข้าไปในจังหวะดนตรีที่แต่ละคนใส่มันเข้าไป ไม่รู้ว่ามันเพี้ยนแค่ไหน แต่มันบรรยายชีวิตได้อย่างเมามันและสนุกสนานที่สุด โลกคือบ้านและที่อยู่อาศัยของพวกเขา ทุกคนกลายเป็นเพื่อนบ้านที่พร้อมจะเขามาทักทายปราศรัยในแต่ละวัน

และยิ่งเข้าใจว่า โลกที่คนนอนนอกบ้าน มันต้องแลกกับอะไรบางอย่าง เพื่อที่จะพบที่จะเจอสิ่งต่างๆ มากมายบนท้องถนน ผู้คน บางทีเหมือนการสูญหายไปจากชีวิตในบ้าน ถ้าวันหนึ่งวันใดพบว่า โลกข้างนอกมีเรื่องที่น่าสนใจกว่ามีเรื่องเรียนรู้ที่ยังไม่จบสิ้น และยังสนุกกับมันอยู่

ไม่แปลกอะไรถ้าสักครั้งสองครั้งเราจะเดินออกจากบ้านไปที่ไหนไกลๆ สักที่ แล้วค่อยกลับมานอนที่บ้านอีกครั้ง แต่ค่ำนั้นผมกลับพบว่า คนบางกลุ่มเลือกที่จะชีวิตบนถนนการเดินทางกว่าหกปี กินนอน ขี่จักรยาน เล่นดนตรี เหมือนไม่รู้ว่าจุดหมายนั้นคืออะไร แต่ความจริงเมื่อมองดูดีๆ พวกเขากำลังค้นหา หรือค้นพบบางสิ่งแล้ว และหลงใหลกับมันอยู่ก็ได้

ผมคิดอะไรต่อไปเรื่อยเปื่อย พร้อมกับหนังสือ Lonely Planet ฉบับเนปาลอยู่ในมือ และยืนอยู่หน้าร้านขายตั๋วเครื่องบิน

ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไปแล้ว แม้จะต้องแลกกับค่าเครื่องบินที่แพงและยังไม่ได้เตรียมตัวใดๆ เลย เหตุผลต่างๆ ที่ให้เกิดความลังเล มันคือความกลัวต่างๆ นานามากกว่า ยิ่งถ้าจะปล่อยเวลาให้ผ่านไป บางทีมันอาจสายเกินไปแล้วไม่มีโอกาสแม้กระทั่งได้นั่งคิดว่าจะไปหรือไม่ไปดี

โลกนอกบ้านรอเราอยู่ เหมือนเสียงดนตรีของวง Cyclown แว่วมาบอกอยู่อย่างนั้น มันคงมีคำถามและคำตอบมากมายเกินกว่าจะนั่งครุ่นคิดอยู่กับที่แน่ๆ

.

.