อากาศกวี

บนรถมีเบาะว่างๆ อยู่หลายที่ ผมเลือกที่นั่งคู่ด้านหน้าหลังคนขับ ไม่ช้ารถก็กระเพื่อมตัวออกพร้อมกับเนปาลีซองค์ที่เปิดครึกครื้น

ถนนทอดตัวออกจากเมืองหลวง ผู้คนบนรถสวมเสื้อผ้าหลากสีสัน ส่าหรีบางๆ พลิ้วไหวไปตามแรงลมที่พัดเข้าทางหน้าต่าง แดดออกบ้างแล้ว

ถนนสายยาวกว่าจะถึงโพคาราใช้เวลากว่าเจ็ดชั่วโมง ผมเตรียมหนังสือมาด้วย ลม ฟ้า อาหารของโตมร ศุขปรีชา ผมว่ามันเหมาะที่สุด อ่านแล้วอ่านอีกยังไม่เบื่อ ซ่อนระยะทางไว้มากกว่าที่คิดไว้

ในบางเมืองบางฉากที่อยู่ในหนังสือ ฉายซ้ำให้คิดถึงสถานที่ต่างๆ เหล่านั้น และบางสถานที่ก็กำลังให้ความรู้สึกคุ้นเคยได้อย่างแปลกประหลาด ทั้งๆ ที่ยังไม่เคยหลงทางในเมืองหรือฉากเหล่านั้น

มิตรภาพ อากาศและอาหาร แตกต่างและเปลี่ยนแปลงไปได้ในทุกๆที่ ทุกเวลาผมนั่งมองวิวข้างทางสลับกับอ่านหนังสือเล่มนั้น

ทั้งหมดนี้คือความงามของความไม่คุ้นชิน (น.135) บรรทัดหนึ่งกล่าวไว้อย่างนั้น

บนรถคันโตนี้ก็เต็มไปด้วยความไม่คุ้นชิน คนรอบข้างพูดจาต่างภาษา วัฒนธรรมและศาสนาก็ด้วย ผิว หน้าตาก็ด้วย แต่ก่อนมามีคนบอกว่าเนปาลกับคนไทยนิสัยใกล้เคียงกัน

ความโอบอ้อมอารี น้ำจิตน้ำใจ ไม่แพ้กัน เขาว่าอย่างนั้น ผมหันไปมองเด็กหนุ่มที่นั่งด้านหลัง ผมคิดถึงคเนศ เด็กหนุ่มชาวเนปาลีที่ไปเป็นพ่อครัวในร้านอาหารที่เมืองจัยซัลเมียร์ ประเทศอินเดีย

นั่นคือเนปาลีที่ผมรู้จักคนแรก และรู้สึกว่าอยากมาประเทศของเขาสักครั้ง

มีเหตุผลต่างๆ มากมายในการเดินทาง ยิ่งเนปาลแล้ว ใครๆ ก็รู้จักประเทศเล็กๆ นี้ในแง่ของความสวยงามของขุนเขา แต่สำหรับผมไม่ใช่!! เพราะผู้คนต่างหาก ที่อยากมา

บางคนเลือกที่จะเดินทางระหว่างเมืองในเวลากลางคืน เพื่อไม่ให้เสียเวลา แต่ผมเลือกที่จะใช้เวลาตลอดทั้งวัน นั่งรถคันนี้ไปเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ไม่มีบทสนทนาใดๆ เลยก็ตาม เพียงได้เฝ้ามองก็เพียงพอแล้ว
.

Good afternoon Mugling, Nepal

.

.

เมื่อรถหยุดครึ่งทางที่ Mugling เวลาเที่ยงกว่า รถจอดที่หน้าร้านอาหารร้านหนึ่ง นอกจากดาลบัทแล้ว ที่นี่ยังมีชอร์มินท์ (Choumin) บะหมี่เส้นกลมคล้ายบะหมี่เจ ผัดกับผักต่างๆ ใส่ไข่ เป็นอาหารเนปาลจานที่สองที่ได้ชิม

ไม่มีพริกป่น น้ำตาล น้ำปลาให้ปรุง เฝือนและจืดสนิท หันไปมองโต๊ะข้างๆ อืมม์...ช่างเอร็ดอร่อยกับชอร์มินท์สีเหลืองเต็มจาน ส่วนคนที่มาด้วยกันกับเขากำลังใช้มือจ้วงลงถาดข้าว คลุกเคล้ากับแกงเครื่องเทศสีเหลืองอ่อนๆ แล้วก็ค่อยๆ หยอดข้าวในมือเข้าปากอย่างชำนาญ

ผมกินชอร์มินท์ถาดนั้นจนเกลี้ยง...เพราะหิว!!

ผ่านไปยี่สิบนาที เสียงแตรรถก็ดังเรียกคนในร้านกลับขึ้นรถ เพื่อเดินทางต่อ

เมื่อเช้ายังหนาว แล้วจู่ๆ แดดก็แรง ฤดูร้อนของวันมาเยือนแล้ว ยามบ่ายรถยังคงวิ่งไปบนถนนสายนั้น ถ้าเป็นเมืองไทย มันคงคล้ายเส้นทางที่วิ่งไปสู่เมืองน่าน เมืองที่อยู่ริมเนินเทือกเขา

แต่ปลายทางของรถคนนี้อยู่ที่โพคารา เมืองที่นอกจากจะอยู่ใกล้เทือกเขาแล้ว ยังมีเฟวา ทะเลสาบสีน้ำเงินอยู่ในเมือง

หลายชั่วโมงกว่าจะถึงที่นั่น ผมก้มหน้าลงอ่านหนังสือเล่มเดิมต่อ

คุณเคยตั้งใจฟังเสียงของสายฝนไหม

ในบรรทัดแรกของบทที่ชื่อ จังหวะของสายฝน ก็เริ่มตั้งคำถามขึ้น ไม่บ่อยนัก ผมตอบ ผมไม่ชอบฝนแต่ชอบบรรยากาศของมัน ไม่ว่าจะอยู่เวลาใด ยามเช้า หรือบ่ายที่มีแดดนิดๆ หรือกระทั่งยามค่ำคืน

ฟังแต่ไม่ค่อยตั้งใจเท่าไหร่-ถ้าเป็นไปได้ ฝนตกครั้งถัดไปผมคิดว่าจะตั้งใจฟังเสียงของสายฝนให้ชัดเจนสักที

เพราะมีข่าวมาล่วงหน้ามาบอกว่า มีฝนตกที่โพคารา เมื่อแรกยินออกจะหวั่นๆ ใจ แต่คราวนี้จะตั้งใจฟัง ตกลงมาสิ!

เกือบบ่ายสี่โมง จากสองข้างที่มีแต่ทุ่ง กับทาง รถวิ่งผ่านตัวเมืองแห่งหนึ่ง ผมคิดว่า ที่นี่น่าจะคือ โพคารา ไม่นานรถก็มาจอดสนิทที่ถนนๆ หนึ่ง

แท็กซี่คันเล็กสีขาวหลายคันจอดเรียงรายรอรับอยู่ คนบนรถเมล์ที่เดินทางมาด้วยกันทั้งคันไม่มีใครที่จะไปริมทะเลสาบเฟวา นอกจากผมคนเดียว

แล้วแท็กซี่คันหนึ่งก็พาผมไปส่งที่ รุสติกา เกสต์เฮาส์ ย่านริมทะเลสาบเฟวา ห้องขนาดใหญ่แค่ไม่ถึงร้อยห้าสิบรูปี ผมงีบหลับไปบนเตียงขนาดใหญ่ที่สะอาดเอี่ยมในบ่ายแก่ๆ ทั้งๆ ที่เพิ่งมาถึง

แล้วเสียงนั้นก็เดินทางมา จากไหน? อาจจะมาจากเทือกเขา หรือด้านทะเลสาบ ผมไม่แน่ใจ แต่ลมที่พัดแรงปลุกผมตื่น

เสียงเม็ดฝนพรำลงเบาๆ ก่อนที่จะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ผมนอนฟังเสียงแต่ละท่วงแต่ละท่อนอยู่นานในห้องที่มืดสนิทตั้งแต่ไฟฟ้าดับไป ละอองฝนกระเซ็นเข้าทางหน้าต่างเล็กน้อย

.
.

Fewa lake, Pokhara

.

.

ทั่วบริเวณที่มองออกจากเกสต์เฮาส์ชั้นสาม ไฟดับไปทั้งหมด ทะเลสาบที่อยู่ไม่ไกลก็อยู่ในสายฝน โพคาราก็อยู่ในความมืด ผมออกมายืนอยู่ริมระเบียงตรงนั้นอยู่เป็นเวลานาน

ฝนก็ยังคงตกอยู่อย่างนั้น จากหนักๆ ก็ค่อยๆ เบาบางลง เสียงที่ชัดเจนของฝนที่เคาะลงบนหลังคาก็ค่อยๆ จางลงเรื่อยๆ ฤดูฝนของวันมาแล้วและอาจจะหมดไปไม่ชั่วโมงนี้ก็ช่วงข้ามคืน

ผมกลับเข้าห้องพร้อมด้วยเทียนไขหนึ่งเล่ม คืนที่ฝนตกหนัก อากาศหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ แสงไฟจากเทียนก็ช่วยให้ห้องดูอบอุ่นขึ้น ตลอดคืนจังหวะของสายฝนคงมีท่วงทำนองของมันไป

.
.

Warming, Rustika Guest house Pokhara

.
แต่ไม่รู้หรอกว่าท่อนจบเป็นไปในลักษณะใด เพราะไม่ทันไรสายฝนและความมืดก็เกลี่ยกล่อมผมจนหลับสนิทก่อนที่จะตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ที่ดูแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

.

.

.

.

Sur Sudha,
Festivals of Nepal
Bada Dashain