อากาศกวี

Machhapuchhare (fish tail) - 6,993 m

.

ผมนั่งอยู่ข้างๆ คนทั้งสองมานานเกือบชั่วโมงแล้ว ไม่มีเสียงสนทนากันระหว่างคนคู่นั้น เพียงแต่สิงห์จะคอยหันไปคอยรินน้ำ ถามเธอว่าอยากได้อะไรเพิ่มไหม?

ใกล้ค่ำคืนนี้ เราอาศัยโต๊ะอาหารที่อยู่ในห้องที่มีกระจกกั้นความหนาวเย็นข้างนอก อากาศกำลังสบายในตรงนั้น ความอุ่นที่ได้จากเตาไฟใต้โต๊ะทำให้ร่างกายอบอุ่น

พ่อเฒ่าเจ้าของบ้านพัก เดินมาทักทายพวกเราที่โต๊ะ ในมือถือเบียร์ขวดกลม พ่อเฒ่าว่า คืนนี่จะเป็นคืนสุดท้ายของปี เรากำลังจะผ่านเข้าปีใหม่กันแล้ว เรากำลังก้าวผ่านคืนปีใหม่ของชาวเนปาลี

หันไปมองปฏิทิน วันนี้ตรงกับวันที่ 14 เมษายน แล้วพ่อเฒ่าก็เดินเข้าไปข้างในครัว

ข้างนอกพ้นเลยจากลานโล่งกว้างตรงปากประตูห้องออกไป ตอนนี้หมอกห่มคลุมเห็นเทือกเขาสีขาวหิมะลางๆ นอนทอดตัวเหยียดยาวเป็นแนวยาว และเราก็นั่งทอดอารมณ์ผิงไออุ่นจากเตาฟืนอยู่กันเนิ่นนาน

ยิ่งตอนนี้ ผมกำลังนั่งอยู่ใกล้ๆ ความอุ่นที่นอกเหนือจากเถ้าถ่านและเตาฟืน ซึ่งมันคือความอุ่นจากอากัปกริยาของคนทั้งสองที่นั่งใกล้ติดกัน

เธอนั่งอ่านหนังสือส่วนสิงห์คุยอยู่กับผม ชามะนาวร้อนในแก้วใสรสชาติพิกล อาศัยจิบความหวานที่กระเซ็นมาจากคนคู่นี้

ใจกลางหมู่บ้านทาดาปานี กำลังคึกครืนเหมือนตลาดเพิ่งเปิด จึงหนีออกมาเดินเล่น

เอาไหม ราคาไม่แพงนะ ชิ้นนี้สวยนะ ลองใส่ดูสิ หญิงสาวคนหนึ่ง กำลังเสนอสินค้าของตน และทุกแผงร้านค้าก็คล้ายกันอย่างนี้
.

Annapurna 1st 8,091 m - Himchuli 6,441 m- Machhapuchre 6,993 m , Afternoon

.

กลับมาบ้านพัก ลานโล่งกว้างตรงนั้น คล้ายระเบียงบานใหญ่ ที่มีหน้าต่างและม่านเป็นยอดไม้และกระแสลม สีของฟ้าเป็นสีฟ้า แต่ไม่รู้ว่าลมตอนนั้นเป็นสีอะไร รู้แต่ว่าเย็นไม่ถึงกับหนาว

นั่งลงตรงริมระเบียงภูเขา โต๊ะตัวยาวเปียกชื้นในอุณหภูมิต่ำ ทั้งสองเดินออกมานั่งคุยด้วยข้างนอก พวกเราผ่อนคลายจากอาการเมื่อยล้าที่เดินมาทั้งวัน

เรานั่งละเลียดอุณหภูมิที่หนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ เราสนทนากันในความเงียบและมองยอดเขาข้างหน้าอยู่นาน ภาพหลายภาพบันทึกอยู่ในกล้องคนละตัว แต่มากกว่านั้นมันเป็นภาพความทรงจำที่บันทึกอยู่ในความรู้สึกของพวกเรา

บันทึกไว้ว่า จากเบื้องล่าง เราพากันเดิน พากันจูงกันขึ้นมา ไต่ระดับแต่ละเมตร ขณะขึ้นผ่านเขาลูกหนึ่งอาจมีการเดินลงบ้างในบางครั้ง และเมื่อทางลาดลง เราก็เตรียมใจว่าข้างหน้าก็ต้องทุลักทุเลเดินไต่ขึ้นอีกครั้ง

เหมือนเดินไปข้างหน้าสองก้าวแล้วต้องถอยหลังครึ่งก้าว

ความสุขเล็กๆ ที่จ่ายได้ด้วยเงินคือ น้ำ อาหารและช๊อคโกแลตที่มีอยู่เกลื่อนกลาดตามบ้านพัก และเมื่อเราอิ่มหนำพอ ก็รู้ว่ามันคือเครื่องระงับความหิว เราไม่อยากและไม่ต้องการแบกมันด้วยซ้ำ

เงินจึงแลกเปลี่ยนกับสิ่งหนึ่งในเวลาหนึ่งเท่านั้น ความจริงคือไม่สามารถจับจ่ายความลับในธรรมชาติได้ แม้แต่น้อย!!

เราได้รับในเวลาที่สมควรจะได้ เราได้เห็นในสถานที่ที่ควรจะได้เห็น เราได้รู้สึกกับจังหวะพริบตาหนึ่งเมื่อเราได้หันไปมอง

การรอคอยคือสิ่งมีค่าที่ยังมาไม่ถึง การได้สัมผัสคือการค้นพบสิ่งมีค่าของการรอคอย

และบ่อยครั้งบนเทือกเขา ผู้คนต้องการค้นพบเพียงแสงอาทิตย์ยามเช้า

ความเร็วไม่ได้ดีเสมอไป หากมีเวลาพอใช้เวลาระหว่างนั้น ละเลียดมองสิ่งรอบข้าง ประดุจลอบมองคนที่หลงรัก ที่ใกล้เวลาต้องห่างกันไป

เมื่อเหนื่อยที่สุดทำให้เรารู้ว่า การได้นั่งพักลงเฉยๆ มันมีค่ามหาศาล และยิ่งกว่านั้น ถ้ายังหายใจได้ปกติอยู่ นั้นยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว

ที่ๆ มีทาง แต่ละที่มีคนเดินนำหน้าและเดินตามหลังเราเสมอ ห่างกันแค่ไหนเท่านั้น และจะรู้จักกันเร็วเท่าไหร่นั้นต่างหาก

ที่สุดคือเราไม่เคยเดินทางด้วยตัวคนเดียวจริงๆ!!
.

Annapurna 1st 8,091 m - Himchuli 6,441 m- Machhapuchre 6,993 m , Morning

.

เรานั่งฟังและมองบรรยากาศตรงนั้นเล่าเรื่องราวในใจให้เราฟัง จนคล้อยค่ำ อาหารมื้อที่เราได้กินกันอร่อยกว่ามื้อไหนๆ คือ ชอมินท์ เส้นหนักนุ่มรสกลมกล่อมพอดี เราสามคนกินเหมือนกัน

แสงจากหลอดฟูออเรสเซ่นท์สีขาวดับมืดลง ขณะเพลินกับอาหารมื้อนั้น พ่อเฒ่าเดินออกมาจากครัวที่มืดสนิทพร้อมแสงจากหลอดไฟสีเหลืองนวลดวงเล็ก โคมไฟเล็กที่หน้าตาประหลาดและไม่เคยเห็น พ่อเฒ่าเตรียมไว้เสมอ เพราะไม่รู้ว่าคืนไหนไฟจะดับ

สิงห์จะไปลุมพินีหลังจากที่ลงเขา ก่อนไปจะแวะพักที่โพคาราก่อนวันหนึ่ง เช่นเดียวกับผม แต่รุ่งเช้าผมจะตรงลงไปโพคาราทันที ส่วนเขาทั้งคู่จะไปค้างที่ดรานดุง ซึ่งต้องเดินไปอีกหนึ่งวันเพื่อค้างอีกหนึ่งคืน

เขาไม่ได้ไปด้วยหรอก ผมไปลุมพินีคนเดียว คิดว่าเราน่าจะไปด้วยกันนะ สิงห์ชวนผมเดินทางไปลุมพินีพร้อมกัน

ส่วนเขากลับบ้าน สิงห์บอกพร้อมหันไปทางแฟนสาว

ไม่รู้ว่าแถวนั้นร้อนขนาดไหน สิงห์หมายถึงแถวลุมพินีและอินเดีย ผมคิดต่อว่า ผู้หญิงอาจไม่ชอบอากาศร้อน ยิ่งคนมาจากเมืองหนาวแล้ว อุณหภูมิใกล้สามสิบนี้ก็แทบทนไม่ไหว

แต่คืนนี้ อากาศดีอยู่แล้ว ผมแยกตัวจากทั้งสองคน ขดตัวแทรกเข้าใต้ผ้าห่มผืนหนาในห้องมืดๆ ที่มีโคมไฟดวงนิดให้แสงพอมองเห็น

นอนหลับไปในความมืดและอากาศหนาว พร้อมทบทวนความลับที่ละเลียดได้เมื่อยามเย็น

.