อากาศกวี

.
I would find a hidden treasure.
But Im not so stupid as to cross an entire desert
just because of a recurrent dream.

The Alchemist,
Paulo Coelho

.

เฟวา ยามเย็น, ฤดูฝน 2007

.

สำหรับคนที่ไม่ได้ยัดหนังสือใส่เป้มาด้วย
บนถนนริมทะเลสาบเฟวามีร้านหนังสือให้เลือกเดินเข้าไปดูมากมาย
แต่บังเอิญว่า ผมเอาหนังสือใส่เป้แบกมาด้วยสองเล่ม

ตั้งแต่ตีตั๋วเรือบินได้ก็ตั้งใจว่า นกไขลาน เล่มหนาหนักของลูกพี่ฮารูกิ มูราคามิ จะปิดฉากเสียที
ไม่ที่กาฐมาณฑุ ก็ที่ริมทะเลสาบเฟวา ตั้งใจอย่างนั้น

อีกเล่มของนักเขียนคนโปรด โตมร ศุขปรีชา
กับเล่มใหม่เอี่ยมของเขา ลม ฟ้า อาหาร

สำหรับยามเช้าที่ปล่อยให้ว่าง ไม่มีแผนจะทำการใดๆ
ผมหยิบลม ฟ้า อาหาร ใส่กระเป๋าออกไปกินมื้อเช้าด้วย
เตร็ดเตร่กับถนนที่ทอดยาว ร้านรวงยามนี้ยังเงียบกริบ

หน้านี่ฤดูอะไรนะ! คิดถึงฤดูร้อนและแดดที่บ้าน
แต่ที่นี่กำลังเข้าฤดูฝน เช้า บ่าย เย็นและค่ำ มีฝนตกปรอยๆ เป็นช่วงๆ
แต่อากาศก็โปร่งเบาสบายอยู่ในสายฝน

ภารกิจหลักของคนเดินอยู่ริมทะเลสาบ น่าจะมีด้วยกันสามแบบ

แบบแรก คือรอเวลา รอพร้อมที่จะเดินแทรกกิ้ง
แบบที่สอง คือหยุดพักหลังเดินแทรกกิ้งเสร็จแล้วล้า
และแบบสุดท้าย คือตั้งใจมาพักเฉยๆ ไม่ทำอะไรเลย!!

เหตุผลของคนมาเนปาล สำหรับผมอาจฟังดูไม่มีเหตุผลนัก
แต่ย้ำว่าเป็นเหตุผลหลัก คือการได้มาอยู่ริมทะเลสาบเฟวา
ดูไร้เหตุผลแต่สารภาพว่า จริง!

มีคนชวนให้เดินเขาไปหมู่บ้านอื่นต่อ ทั้งๆ ที่ใจอยากไป
แต่อีกใจก็กลัวความตั้งใจเดิมจะไม่บรรลุผล
อย่างน้อยก็น่าจะได้เดิน ได้ใช้เวลา อยู่นิ่งๆ ในโพคารา ริมทะเลสาบเฟวานานๆ

โพคารา ไม่มีอะไรนอกจาก เกสต์เฮาส์ ร้านอาหาร ร้านหนังสือ ร้านขายโปสการ์ด ร้านขายอุปกรณ์แทรกกิ้ง ร้านขายของที่ระลึก ร้านกาแฟ และทะเลสาบ
และมีม้านั่งหินอยู่ริมทะเลสาบ ไม่รู้ว่าจะนั่งอยู่นานแค่ไหน
แต่ตั้งใจว่าจะนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ
พอหิว ก็ค่อยพึ่งชินิม่อนโรล กับชาร้อนหนึ่งถ้วยที่ร้านเบเกอรี่เล็กๆ ที่ชื่อ Puja

The Alchemist นายควรจะได้อ่านมัน สิงห์บอกผมตั้งแต่อยู่ในหมู่บ้านทาดาปานี
ไม่รู้ว่าหนังสือของ Paulo Coelho นั้นแปลเป็นไทยบ้างไหม ไม่รู้ ผมจำไม่ได้!

มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับความฝัน ความหวังและการเดินทาง
ซานติเอโก เด็กหนุ่มที่ตั้งใจค้นและถามหาความหมายในชีวิต
ด้วยการเดินทางไปในดินแดนแห่งความฝัน
โดยไม่รู้ว่าปลายทางแห่งนั้นเป็นอย่างไร

แล้วที่ซึ่งจุดหมายก็เป็นเพียงทะเลทราย!!
ที่นั้นก็ปราศจากความหมายใดๆ ไม่มีค่าอื่นใดเลย
แต่คล้ายกลับพบว่า...

หนทางที่เดินไปกลับพบสิ่งมีค่ายิ่ง
สิ่งนั้นไม่อาจเรียกอย่างอื่นอย่างใด นอกจาก ความรัก
และเธอผู้ที่เด็กหนุ่มซานติเอโกค้นพบนั้นมีนามว่า ฟาตีมา

นั่นคือเรื่องเล่าที่ Paulo Coelho พรรณนาไว้ใน The Alchemist

The Alchemist ที่ปรากฏอยู่บนชั้นหนังสือในร้านหางปลา (Fishtail)
เล่มนั้นสีแสด มีโบสถ์ในเงาสีดำเป็นปริศนาในมุมด้านล่างของปก
และเล่มอื่นๆ ของเขาก็หลากหลายชื่อมากมาย ผมเพิ่งรู้จักหรือไงนี่ Paulo Coelho

แล้วก็จากร้านหนังสือมากับ Paulo Coelho สองเล่ม

ยังมีเวลาว่างอีกครึ่งวัน ผมเดินเล่น นั่ง นอน อ่านหนังสือ
ดูทะเลสาบสีมรกต บางเวลามีคนเห็นว่าเป็นสีเทอร์คอยซ์
สีอะไรก็ตาม ยามน้ำนิ่งและลมเย็น เงายอดเขากระทบผิวน้ำ ช่างสงบที่สุด

ถ้าค่ำคืนนี้ฝนไม่ตกซะก่อน อยากออกมายืนดูดาวริมทะเลสาบเฟวาแห่งนี้
อย่างที่ วรรธนา วีรยวรรธนะ ร้องไว้ในเพลงนี้ Fewa Lake
ไม่รู้ว่าผมยืนทับเงาของคนเขียนเพลงนี้อยู่หรือเปล่า
ตรงจุดนั้นเห็นทะเลสาบในมุมไกล เห็นท้องฟ้ากว้าง ไกล ทั่วทั้งฟ้า
เทือกเขาก็โอบล้อมอยู่ด้วย

ถ้าดาวปรากฏ อย่างน้อยบนผืนทะเลสาบสีเขียวนี้
ก็น่าจะมีร่องรอยของดาวบางดวงให้เราได้เห็นบ้าง

บังเอิญว่าคืนนี้ มิฉิ,ไอย์และผม
เรานั่งอยู่ในร้านกาแฟที่ห่มคลุมไปด้วยฝนที่โปรยหนักอยู่ข้างนอก

แต่ก็โชคดีที่ฝนได้ตกหนัก ในค่ำคืนนี้เช่นกัน
ที่อย่างน้อยก็ไม่ต้องกินข้าวและนั่งมองฝนที่ตกอยู่คนเดียว

แม้จะไม่ได้เห็นเงาของดาวสักดวง!!

.

.

Fewa Lake- วรรธนา วีรยวรรธนา