อากาศกวี

...

 
ยามเช้าวันเสาร์    เรียงเตาจนเต็มใจ

ถ้วยดินหนึ่งร้อยใบ     เรียงไว้จนเต็มตา

ปิดเตาและจุดไฟ     สีสวยสุกใสดูเจิดจ้า

แสงไฟนั้นสีฟ้า     สว่างตาและเย็นใจ

ผ่านไปหกชั่วโมง     โล่งๆ เหมือนหวิวไหว

เห็นร้อยถ้วยอยู่ข้างใน     ท่ามกลางไฟที่เผาแรง

ผ่านไปหนึ่งคืนนอนนั้น     จุดฟืนความฝันอันเหยี่วแห้ง

จากดินที่เคยอ่อนแรง กลับแกร่งหลังเผาจากเตาไฟ

จากดิน ปั้นผ่านเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง
รอลมฤดูนี้ให้พัดผ่านอีกห้าวัน
จนแห้งสนิด จนรูปทรงแข็งพอควร

จุดไฟเผาเตา กลางอุณหภูมิพันกว่าองศาเซลเซียส
เปลี่ยนดินสีดำ กลายเป็นถ้วยบิสกิตดูน่าอร่อย
รวมเวลาและรวมความรู้สึกไว้มากมาย
แม้นใบแตกร้าวจะมีสักใบสองใบ ก็ปล่อยมัน
ผ่านมาค่อนทางแล้ว

เหลือเคลือบสีและเผาอีกรอบ ก็เสร็จสมบูรณ์

.

Here we go again - Ray Charles feat. Norah Jones