อากาศกวี

 .

.

Vincent van Gogh: Sunflowers, 1888~1889

 .
.

-1-

.

เคยมีเพื่อนได้พยายามยืนมองภาพเขียนของแวนโก๊ะ
ภาพหนึ่งในชุดดอกทานตะวัน
ที่แขวนไว้บนผนังมิวเซียมที่ลอนดอน
กลับมา เขาเปรยหยั่งถามผม “ไม่รู้ว่ามันสวยตรงไหน”

บางที่จะจับอะไรมาอธิบายความงามของศิลปะ
หรือกับภาพเขียนสักชิ้นอาจดูโง่เกินไป
สักครึ่งหรือค่อนโลกอาจมองต่างและเห็นไม่เหมือนกัน
ภาพดอกทานตะวันของแวนโก๊ะ
ความจริงอาจสวยไม่เท่าดอกทานตะวันสักดอกที่ปลูกอยู่บนดินจริงๆ
ใครบางคนอาจเห็นเป็นอย่างนั้น หากมองในมุมของความงาม

และความงาม ไม่น่าเกิดขึ้นได้ด้วยความซับซ้อน
ไม่น่าเกิดขึ้นจากเหตุและผล บางที่ก็อธิบายไม่ได้ แล้วแต่ใครจะมองเห็น

เชื่อว่าแผนการโจรกรรมภาพเขียนที่เป็นมรดกโลกนี้มีอยู่ทุกๆ วัน
หนึ่งในนั้นเป็นภาพดอกทานตะวันของชายหูขาดนั้นเอง
เนื้อข่าว ไม่มีใครจดจำชื่อของโจรผู้นั้น แต่เหตุผลของเขาน่าสนใจกว่า
เขาบอกว่า ภาพดอกทานตะวันรูปนี้ ช่วยเยียวยารักษาจิตใจอันแตกหักของเขา
ไม่มีใครพิสูจน์ความจริงข้อนั้น เพียงแต่เลืองลือกันถึงความงดงาม
ที่หลบซ่อนอยู่ในภาพๆ นั้น

ผมยังไม่มีโอกาสได้เห็นภาพดอกทานตะวันภาพนั้นจริงๆ
หลายๆ ปีที่ผ่านมา ผมรู้สึกอยากพิสูจน์เรื่องๆ นี้ด้วยตัวเองสักครั้ง

ในแง่อื่นๆ ไม่ยากที่จะอธิบายถึงความล้ำค่ากับของบางสิ่ง
หากเป็นทางประวัติศาสตร์
มันคงเพียงพอสำหรับมูลค่ามหาศาลสำหรับดอกทานตะวันสีเหลืองในภาพดอกนั้น
แต่ทางความรู้สึกก็อาจยังไม่เพียงพอ

.
.

-2-

เพลงๆ หนึ่งสำหรับบางคนเท่านั้น
เพลงๆ หนึ่ง อาจเพราะที่สุดสำหรับคนๆ นั้นร้อง
หงา คาราวาน ร้องเพลงแสงดาวแห่งศรัทธาได้อย่างสะกดใจ
วันที่ได้ฟังสดๆ บนเวทีในคืนหนึ่ง
ผมก็รู้ว่า ไม่มีใครจะสามารถร้องเพลงนี้แทนได้และเพราะไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

เช่นเดียวกัน กับเพลง ทำนอง คำร้องอีกวงการหนึ่ง
เป็นอย่างไรไม่เคยสนใจฟัง
กระทั่งเรื่องราวพาลให้ฟัง
แดน บีม D2B ร้องเพลงที่สื่อถึงความหมายของเพื่อนที่เพิ่งจากไป
ผมไม่เคยสนใจมาก่อน แต่ข่าวคราว เรื่องราวของบิ๊กหลายๆ ปีที่ผ่านมา
พาให้ผมหยุดฟังเพลงที่สองคนนั้นร้องให้ผู้ที่จากไป
ผมกลับรู้สึกอย่างแปลกประหลาด
มันอธิบายไม่ได้ แต่รู้สึกได้ ถึงความหมายของการสูญเสีย
มันลึกซึ้งและดูเหมือนจับต้องได้
ผมรู้สึกว่าคนที่ร้องเพลงไม่เพราะ กลับน่าฟังและสะกดให้สนใจอย่างไม่น่าเชื่อ
หากนั่นเป็นเพียงละครตบตา เขาก็แสดงได้เก่งสมราคา
แต่เรื่องราวของความสูญเสียนั้นเป็นทุนของความเชื่อ
นั่นเป็นเหตุผลให้ผมได้หยุดฟัง และรู้สึกได้ถึงความลึกซึ้งของเพลง
เช่นเดียวกับแบงค์วงแคลช ที่แต่งเพลงๆ หนึ่งมอบให้มารดาที่จากไป
มันซาบซึ้งเกินกว่าคำว่า “เชื่อ”
.

.

-3-

โลกนี่ความจริงไม่มีอะไรซับซ้อน
เพียงต้องการความเข้าใจ หรือเพราะเราต้องการการเปิดใจ
มนุษย์เราไม่ได้อ่อนแอ แต่เมื่อไหร่ที่เราสัมผัสกันตรงความอ่อนไหว
มักทำให้เราซาบซึ้งและแทบหยุดหายใจ เมื่อเห็นใครเปิดใจออกมาก่อน
ยิ่งเห็นคนใจแข็งอ่อนแรง เรายิ่งอ่อนไหว มักเป็นอย่างนี้
และพร้อมจะให้อภัย
แต่เราก็มีกำแพงขวางกั้นกันหนาและสูงอยู่รอบตัวโดยไม่รู้ตัว
ไม่เขาก็เราที่เป็นคนก่อ แต่ถ้าทั้งเขาและเราก่อ กำแพงยิ่งน่ากลัว

อาหารของหัวใจบางทีก็สำคัญไม่แพ้ปากท้อง
แต่แน่นอนว่าปากท้องเป็นเหตุผลทำให้เราผิดใจกัน
มากกว่านั้นคือศักดิ์ศรี และหน้ากากที่เราสวมใส่
เหมือนบางพื้นที่ของโลกที่วุ่นวายแม้ในคืนที่ค่อนโลกเฉลิมฉลองศักราชใหม่
ภาคใต้ยังเหมือนเดิม
ที่ปากีสถานข่าวการเสียชีวิตของบุดโตทำให้เกิดการจลาจลอย่างต่อเนื่อง
หลังเลือกตั้งทั่วไปของเคนย่าก็วุ่นวายและบานปลายไม่แพ้กัน

 .
.

-4-

อาหารของหัวใจจึงสำคัญ
หาจากข้างนอกบ้าง แต่จากข้างในก็สำคัญไม่แพ้กัน
อาศัยจากคนอื่นบ้าง แต่ด้วยตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน
ใช่รอให้ใครๆ เปิดใจ เราเองอาจต้องเปิดใจออกก่อน
บางทีภาพเขียนแบบแวนโก๊ะอาจกระจายอยู่เต็มทั่วท้องถนน
ดีกว่าการแย่งชิงและหยิบยื่นความวุ่นวายให้แก่กัน
มันอาจเป็นอะไรสักอย่าง ที่เราสื่อสารกันด้วยความจริงจัง จริงใจ
เพราะเมื่อเราเห็นได้ด้วยใจ ทุกสิ่งทุกอย่างก็มีคุณค่า
มีความหมายในแง่ที่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงโลก
แต่อาจเป็นแง่ที่เปลี่ยนความรู้สึก-ของเรา

ผ่านปีใหม่มาหนึ่งวัน
เรื่องราว ผู้คน ภาพถ่าย ภาพเขียน ความงาม บทเพลง เทคโนโลยี
ถ้วยชา แปลงดอกไม้ หรือแม้แต่ขยะต่างมีเหตุมีผล มีที่มาที่ไป เหมือนฉายซ้ำๆ
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป แต่ละวัน แต่ละปี
รัฐบาลเก่า รัฐบาลใหม่ เดี๋ยวก็เปลี่ยนมาเปลี่ยนไป
พูดกันอย่างไม่เกรงใจ เราก็ไม่ได้อะไรจากการเปลี่ยนแปลงแต่ละหน

รู้สึกอะไรบ้าง สำหรับโลกรอบข้าง
รู้สึกได้ตอนนี้ คือแรงบันดาลใจ
ยิ่งใหญ่แค่ไหน ก็แค่สีน้ำมันเหลืองๆ ของดอกทานตะวันดอกหนึ่ง
ในภาพเขียนของศิลปินที่เฉือนหูขวาตัวเองขาด
ที่สามารถรักษาและเยี่ยวยาหัวใจที่แตกหักคนๆหนึ่งได้ เท่านั้น

เสียดาย-ความรุนแรงบนโลกนี้ยังคงมีอยู่
ทั้งๆที่ดอกทานตะวันในภาพนั้นจะงดงามสักเท่าไหร่ก็ตาม

.