กันยายน 2551,
ฝนกระหน่ำกระท่อมหลังหนึ่งที่เป็นความหวังของคนๆ หนึ่งที่ชื่อ 'วัด'
เสาไม้ไม่อาจค้ำยันแรงลมที่กระโชกจนเรือนไม้ไผ่ล้มครืนลงมา
พังความหวังของเขาหมดลงพลัน

ก่อนหน้า กระท่อมไม้ไผ่หลังนั้น เขาทุ่มใจสร้างเพื่อหวังใช้เป็นโรงทำเตาประหยัดพลังงาน
เป็นงานท่ามกลางทุ่ง ป่า และริมห้วย หวังไว้ว่าทุนรอนที่ลงไปจะกลับมาในไม่ช้า
มันเป็นหนทางเดียวที่พอจะเป็นประกันและหลักฐานการจะยืนอยู่บนที่ทางอันว่างเปล่า
ยังหวังอะไรกับพืชผลที่ลงไป ฝากไว้กับฟ้ากับฝนสะทีเดียวคงไม่ได้
กระทั่งโชคชะตาก็ยังต้องขีดและกำหนดด้วยตัวเอง

แต่ใครจะคาดคิดและยับยั้งธรรมชาติได้อยู่
ลมกรรโชกโยกตัวเสาเรือนไม้ไผ่ล้มพับและหัวใจของเขาไปแทบพัง

 

 

"เย็นวานนี้ลมพัดแรง อาคารหลังโต ต้นไม้ที่ปลูกไว้ยังไม่ใหญ่พอให้ช่วยกรองแรงลม
วูบเดียว หลังคาลงมากองกับพื้น เสาหักหมดทุกต้น โชคดีไม่มีใครอยู่ข้างใน
นับแต่มาอยู่ที่นี่นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราหวั่นไหว และไม่ใช่ครั้งแรกที่มีอุปสรรคมาท้าทายความตั้งใจของเราสองคน
แม้ลึกๆรู้สึกว่าโชคชะตา-ฟ้า ช่างกลั่นแกล้ง รู้สึกยากเย็น ท้อแท้ ลังเล และตั้งคำถามกับการเริ่มต้นครั้งนี้
"

นั่นเป็นข้อความในอีเมล์ที่เขาส่งมาโยกหัวใจให้คนรับสั่นไหวได้เหมือนกัน

ทบทวนข้อความในอีเมล์หลายรอบ
คิดถึงระยะทางที่เขาเดินมา นึกถึงภาพฝันที่วาดหวังของเขา
และความมุ่งมั่นที่ชัดเจนขนาดนั้นคงไม่มีใครปฏิเสธได้

เชื่อว่าถ้าตัดโชคชะตาออก ชีวิตคนเราคงขาดบทพิสูจน์
แต่หากถาโถมหนักหนานักก็บอบช้ำ ศักยภาพที่มีอยู่คงตกหล่นเสียหายไปด้วย
อย่างนั้นแล้ว เท่าที่จะเยียวยาและเกื้อหนุนกันได้
และเชื่อว่า แรงหนุนเล็กๆ หลายๆ แรงจะหนุนนำค้ำจุนกันได้ท่ามกลางกระแสลมแรงๆ

ไม่ได้หมายความว่าจะหนุนนำชีวิตใครสักคนไปฝ่ายเดียว
แต่กลับเชื่อว่า สิ่งที่เขาทำและลงมือปลูกปั้นจะส่งคืนกลับมาสู่ผู้คนรอบข้างในไม่ช้า
อย่างน้อยก็สร้างแรงบันดาลใจในการพิสูจน์และท้าทายความเชื่อของตัวเอง


"toogether" พื้นที่เล็กๆ แห่งนี้พอจะเป็นแรงใจและส่งถ่ายกำลังไปยังเขาไม่มากก็น้อย
และหวังว่า ไม่เฉพาะเหตุการณ์เฉพาะหน้าครั้งนี้
หวังไว้อีกหลังจากนี้จะเป็นแรงหนุนเสริม เพื่อเกื้อหนุนรายได้โดยไม่เป็นการบริจาค
แต่จะนำเสนอข้าวของบางอย่างที่มีคุณค่าด้วยกันทั้งสองฝ่าย
อาจเป็นเสื้อยืดลายสกรีนที่ออกแบบเฉพาะ ถุงผ้า กระเป๋า หรือสิ่งของบางอย่าง

ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเป็นการซื้อขายแลกเปลี่ยนฐานะลูกค้าและผู้ขาย
และไม่ต้องการให้เป็นทางธุรกิจ
แต่เพียงหวังว่าจะเป็นเรื่องของการแบ่งปันและเติบโตไปด้วยกัน

เชื่ออย่างนั้นนะครับ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

ขอความสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้ 'วัด'
เพื่อเป็นทุนรอนในการปรับปรุงเรื่อนไม้ไผ่ที่พังลง
โดยสั่งซื้อเสื้อยืด ซึ่งเสื้อยืดชุดนี้ได้จากกลุ่ม we change
เป็นเสื้อชุดแนวคิดเกี่ยวกับการใช้ชีวิตให้ช้าลง

สนใจสั่งซื้อกรุณาติดต่อ ที่นี่

เสื้อชุด slowdown นี้มีทั้งหมด 3 สี (เขียว, น้ำตาล, ชมพู),
4 size: S, M, L, XL

(ขยายดูลายเสื้อคลิกที่รูป)

สี: เขียว
size: S, M, L, XL
ราคา: 250 บาท

 

สี: ชมพู
size: S, M, L, XL
ราคา: 250 บาท

 

สี: ชมพู
size: S, M, L, XL
ราคา: 250 บาท

 

แนวความคิด Slowdown:

การใช้ชีวิตช้า หรือ Slowdown ทำชีวิตให้แช่มช้า ชุ่มชื่น
ซึ่งไม่ได้หมายถึงการทำอะไรช้าๆ เดินช้าๆ กินช้าๆ พูดช้าๆ
แต่หมายถึงการทำชีวิตให้สมดุลในทุกๆ ด้าน
เพราะเราเห็นว่า วิถีชีวิตในปัจจุบัน มันเร่งรีบ รวดเร็วเกินไป
(ที่ม: http://wechange.seubsan.net)

 


การจัดส่ง จะจัดส่งทางไปรษณีย์ ซึ่งจะขอให้ผู้สั่งซื้อช่วยออกค่าส่งอีก 30 บาทต่อการสั่งซื้อและส่ง 1 ครั้ง
สนใจสั่งซื้อกรุณาติดต่อ ที่นี่
ขอบคุณครับ

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet


สวัสดีค่ะ...

เชื่ออย่างนั้นเช่นกัน ขอให้ประสบความสำเร็จนะคะ

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

...

#1 By am (124.120.88.64) on 2008-09-24 20:59

เชื่ออย่างนั้นเช่นกันค่ะ
ขอให้สิ่งที่ตั้งใจทำบรรลุผลสำเร็จนะคะ big smile

คนเราต้องไม่แพ้โชคชะตาค่ะ...
ไม่ได้มีแต่คุณวัดหรอกนะที่ต้องเสียหายและหวั่นไหวด้วยแรงลม แรงธรรมชาติ ตอนนี้ที่บ้านน้ำแช่ข้าวในนามากว่าสัปดาห์ ตอนนี้น้ำลด ข้าวคงฟื้นไม่ทันแล้ว

#3 By ฟ้าบ่กั้น on 2008-09-25 09:40

มาเอาใจช่วยด้วยคนครับ

ธรรมชาติมีทั้งความงามและความโหดร้าย

ขอให้ผ่านพ้นไปได้นะครับ

big smile

#4 By แรงใจไฟฝัน on 2008-09-25 11:54

ใจหาย ไปด้วย

#5 By friday on 2008-09-25 13:55

ฟ้าหลังฝน ย่อมสดชื่นเสมอ

ขอเพียงอย่าเพิ่งท้อถอย

เป็นกำลังใจให้ค่ะ big smile

#6 By C-C on 2008-09-25 17:15

สู้ๆนะคะconfused smile

#7 By blue (58.64.31.2) on 2008-09-26 08:52

เข้ามาเป็นกำลังใจให้อีกดวงครับ

#8 By สนุกประเทศ (203.188.42.191) on 2008-09-29 17:59

ชีวิตเรา
ไม่สมดุล
จริงๆ

เดี๋ยวเร็ว
เดี๋ยวเร่ง
เดี๋ยวร้อน

เหนื่อยหนัก
หาจุดพอดี
ช่างยากเย็น

#9 By -- กำพล -- on 2008-11-24 23:31

เหมือนเราเข้ามาช้าไป
ทั้งๆที่เคยอาศัยข้าวน้ำและที่นอน
แม้เพียงคืนเดียว
แต่ก็ทำให้เรารู้จักน้ำใจของคนไม่รู้จัก
ยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์ .

#10 By โลกเหงาๆ on 2009-04-24 18:38