8.พิพิธภัณฑ์ของชีวิต

posted on 21 Oct 2008 20:42 by lonelysyndrome  in Poetry-wind

ความไม่มีคือความมั่นคงอย่างหนึ่ง
ฉันรู้สึกอย่างนี้ และควรรู้สึกอย่างนี้ไปได้ตลอด
แต่ทุกๆ วัน ฉันขาดอย่างหนึ่งอย่างใดไปไม่ได้ในแต่ละวัน
ที่ต้องการสิ่งของเครื่องใช้เดิมๆ ที่ใช้เป็นประจำ
ปากกา โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ กระติกน้ำร้อน
และอย่างอื่นอีกมากมาย...
จนยึดติดสิ่งของเครื่องใช้ส่วนตัวจนเกินไป
บางครั้งของต่างๆ กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ของชีวิตไปในที่สุด
ที่ซึ่งสะสมสิ่งของไว้มากมาย

ฉันลืมไปด้วยซ้ำ
ในเวลาที่อยู่ข้างนอก โล่งๆ อากาศโปร่งๆ
ซึ่งว่างเปล่าไม่มีสิ่งของให้ต้องยึดถือ

เพื่อการเริ่มต้นใหม่
โดยไม่รู้สึกสูญเสียและขาดความมั่นคงในชีวิตไป
ฉันปล่อยพิพิธภัณฑ์ของชีวิตให้ว่างเปล่ามากขึ้น
เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดถูกโจรกรรม
แล้วหวังที่จะเก็บรักษาอิสรภาพ ซึ่งว่างเปล่าไว้แทน




Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อิสรภาพคือสิ่งที่ทุกคนต้องการ

#1 By yawaiam (118.172.167.64) on 2008-10-21 22:27

อืมมมม
จริงอย่างที่คุณเขียนนะคะ

#2 By miiself on 2008-10-22 00:43

ไม่มี .. ใช่ว่าจะมั่นคง

ไม่หวัง .. จึงไม่ทุกข์

ยอมรับในความมี .. และยอมรับในความไร้ ..

ยอมรับในสิ่งทีเป็นไป .. ตามวิถึของโลก

ไม่ยึดติดกับความมี ..

และไม่ยึดติดกับความไม่มี

ปล่อยวางอย่างแท้จริง .. ปล่อยวางที่ใจ

ใจ .. จึงเป็นอิสระจากพันธนาการทั้งมวล

big smile

#3 By แรงใจไฟฝัน on 2008-10-22 01:25

มันไม่ใช่ของใช้หรอกครับ ..
มันเป็นอวัยวะของเราไปแล้ว -_-'
อย่าลืมว่าเราก็ไม่มีอะไรติดตัวมาตั้งแต่เกิดนะ มาตัวเปล่า
และเราก็แค่กำลังกลับไป ณ จุดเริ่มของเราแค่นั้นเอง...

#5 By คนคนนึง (203.118.92.202) on 2009-09-18 22:46