อากาศกวี

ปลาทองว่ายอยู่ในอ่างสีขาว
บางตัวว่ายไปมาช้าๆ
ฉันรู้สึกว่ามันช่างพอใจ และสบายใจมากๆ
อีกบางตัวโยกย้ายส่ายหางสายตัวว่ายแหวกน้ำอย่างยิ่งยวด
ฉันยิ่งรู้สึกว่า มันภูมิใจในช่อหางและครีบพลิ้วไหวของมัน

ฉันดูแลมันอย่างที่มีเวลา
อย่างน้อยก็ผ่านมาหนึ่งปีเต็มที่เห็นมันว่ายอยู่อย่างนั้น
โดยบางวันที่ขาดอาหารไป
และบางเดือนก็ไม่ได้เติมน้ำใหม่ๆ ให้พวกมัน
ใครพูดว่าปลาของฉันมันอดทน
ทั้งๆ ที่ควรจะตายไปตั้งนานแล้ว
ฉันไม่รู้หรอกว่าที่มันยังอยู่และตัวโตขึ้นเรื่อยๆ
เพราะอดทนที่จะอยู่กับฉัน หรือเปล่า
แต่สิ่งที่ฉันได้รับ
คือการได้เห็นมันแหวกว่ายไปมาอยู่อย่างนั้น