อากาศกวี

ภาพ: ประชาไท http://www.prachatai.com

เฟรเดริก กานเต้ นักฟุตบอลทีมเซบีย่า (Sevilla) ถูกใบเหลืองจากผู้ตัดสิน 
หลังจากที่เขายิงประตูช่วยให้ทีมเซบีย่าเอาชนะทีมเดอปอร์ติโว ลา คอ รุณญา (Deportivo La Coruna) ในฟุตบอลถ้วยโคปา เดอ เรย์ 2009 และมีสิทธิถูกปรับเป็นเงิน 3,000 ยูโร ด้วยข้อหาสวมเสื้อยืดที่พิมพ์คำว่า “ปาเลสไตน์” ในภาษาต่างๆ ที่หน้าอก

จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตามที่เฟรเดริกต้องสกรีนเสื้อที่หน้าอกว่า “ปาเลสไตน์” แต่คนในประเทศที่อยู่ในปาเลสไตน์ต่างชื่นชมและเชิดชูความกล้าหาญที่แสดงการสนับสนุนปาเลสไสน์อย่างยอดเยี่ยมและปราศจากการใช้ความรุนแรง ด้วยการสวมเสื้อยินดีในสนามฟุตบอลเมื่อได้ชัยชนะจากการทำประตูให้กับทีมของตน


ท่าทีของการแสดงออกของเฟรเดริกนี้อาจจะเป็นความหวังเล็กๆ ท่ามกลางความรุนแรงของสงครามที่ชนวนกาซ่าจนมีผู้เสียชีวิตไปแล้ว 700 คน จากการโจมตีของอิสราเอลในช่วง 18 วันที่ผ่านมา

“ปาเลสไตล์” ในภาษาต่างๆ บนหน้าอกเสื้อของเฟรเดริก คือ คำประกาศจุดยืนการสนับสนุนปาเลสไตน์ ที่ต้องแลกกับข้อหาที่ห้ามนักฟุตบอลส่งข้อความสัญลักษณ์ใดๆ เกี่ยวกับการเมืองในสนามฟุตบอลในกฎข้อบังคับที่ 137c ของ RFEF ซึ่งถือเป็นเหตุการณ์แรกที่เกิดขึ้นของการแข่งฟุตบอลระดับประเทศในสเปน

เฟรเดริกยอมใส่เสื้อ “ปาเลสไตน์” ผืนกฎ เพื่อแลกกับความหวังเล็กๆ ของเขาที่จะส่งสัญญาณให้กับชาวโลกเพื่อรับทราบความรุนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างการสู้รบของชาวปาเลสไตน์ที่ต่อต้านการตั้งรัฐอิสราเอลบนพื้นที่ของตน

ข้อความของเฟรเดริก มีมูลค่ามหาศาล มันคุ้มยิ่งกว่า  แม้เขาจะต้องจ่ายเงินเป็นค่าปรับที่ทำผิดกฎเป็นจำนวนเงิน 3,000 ยูโร
ข้อความของเฟรเดริก มีอานุภาพที่สามารถสื่อถึงผู้คนทั้งโลก ให้หันมามองสงครามที่ยืดเยื้อมายาวนานค่อนครึ่งศตวรรษ (ตั้งแต่ 1948~ปัจจุบัน) หรือเท่ากับค่าเฉลี่ยของคนๆ หนึ่ง ซึ่งถ้าเด็กคนที่เกิดในปีที่สงครามเกิดขึ้นจนกระทั่งปัจจุบัน 60 กว่าปีก็ยังไม่จบสิ้น เท่ากับว่า คนๆ หากยังมีชีวิตอยู่ ชีวิตที่ผ่านมาทั้งชีวิตก็อยู่ในสงครามตลอดเวลา

ข้อความของเฟรเดริกบนเสื้อทีมฟุตบอลเสมือนคำปราศรัยที่ได้ใจความ อย่างน้อยก็ขยายวงกว้างของการรับรู้ให้มากขึ้น มันอาจไม่ใช่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นมาค่อนศตวรรษได้เพียงข้ามวัน แต่เป็นขวัญและกำลังใจ จุดยืน และสัญลักษณ์ที่แสดงออกถึงความตระหนักต่อสิทธิเสรีภาพและความรุนแรง

แม้อิสราเอลจะมองว่าเป็นการปลุกระดมก็ตาม แต่การแสดงจุดยืนบนพื้นฐานของความสงบดูมีเกรียติมากกว่าการใช้ขีปนาวุธหรือความรุนแรงใดๆ ตอบโต้อย่างแน่นอน

ในการสู้รบแต่ละครั้งสร้างความปวดใจมากยิ่งกว่าความสูญเสีย เชื้อชาติและคนร่วมแผ่นดินน่าจะทราบดีว่าตนผ่านอะไรมาบ้าง ขณะที่คนภายนอกและชาวโลกรับรู้เพื่อลืมเลือน

แต่นี่อาจเป็นการแสดงออกโดยใช้เวลาและคำสั้นๆ “Palestine” ในจังหวะของชัยชนะในสนามฟุตบอลเพื่อปลดปล่อยความหวังที่ลางเลือนก็ตามที

หรือนี่เป็นเวิร์ดดิ้งคือคีย์เวิร์ดที่ไขความเข้าใจต่อสถานการณ์บนพื้นที่สงครามปาเลสไตน์กับอิสราเอลให้กับคนที่ยังไม่ได้รับรู้เพื่อร่วมกดดันอิสราเอลและยุติสงครามที่ยืดเยื้อยาวนาน

และนี่ทำให้คิดได้ว่า เวิร์ดดิ้ง “Palestine” ของเฟรเดริกเหมือนกันกับการใช้สีของเสื้อเหลืองและแดงในประเทศของเราก็ตรงที่ว่า การแสดงจุดยืนที่ดูมีความหวัง แต่ความแตกต่างนั้นกลับอยู่ตรงที่เจตนาที่จะนำไปสู่ความสงบหรือความรุนแรง

ในขณะที่สามัญสำนึกของทุกคนก็มีอยู่เช่นเดียวกัน อะไรควร อะไรไม่ควร เพราะตราบใดที่มนุษย์มีเลือดเนื้อเชื่อไขที่เหมือนกัน ก็ย่อมรู้สึกไม่ต่างกัน มีความรักและเจ็บปวดพอกัน

ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าคนทั้งโลกมี "หัวใจ" เหมือนกัน ก็ย่อมเป็นฝ่ายเดียวกันและรักกันได้ หรือว่าใครจะปฏิเสธว่าเลือดของเราต่างสีกัน?