อากาศกวี

 
Guest House, Pushkar-India, 2007 Photo by lonelysyndrome

1
ทุกอย่าง
ปรากฏ
เมื่อเปิดใจ

2
โลกสวยงาม
แม้ในความมืด
ใจคนมีอะไรให้เฝ้าดู

3
สิบสองเดือน
สามร้อยหกสิบห้าวัน
ไม่มีค่าเท่าวินาทีนี้

4
กวี
รังวัดโลก
ด้วยบทกวี

5
เที่ยง
แดดแรง
แต่ไม่เท่าใจ

6
กาแฟข่มปร่า
หกรดอักษรหวาน
เสียดายทั้งสองอย่าง

7
หินตก
ลำธารใส
กระเพื่อมเต้น

8
สัดส่วนของความเศร้า
อยู่ในส่วนสุดท้าย
ของความสุข

9
อักษรโบราณ
ปรากฏ
ในหยดน้ำกลางป่า

10
หัวใจบอบบาง
แบกความรัก
ใครไหวอีกหรือ

11
ฟ้าเขียนบทกวี
ทุกวินาที
ไม่รอให้ใครรับฟัง

12
ความเศร้า
ถูกปลอกเปลือก
คือความว่างเปล่า

13
กระถางดิน
แตก
ต้นไม้ไม่หยุดเติบโต

14
ตะเกียงน้ำมัน
ล้ำค่า
เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน

15
หนึ่งจอกเพื่อลืมเศร้า
สิบจอกเพื่อเมามาย
คิดได้ก่อนยกดื่ม

16
ประกายดอกไม้ไฟ
งดงาม
แต่ในที่โล่งและมืดมิด

17
ลมหอม
หลังดอกไม้
เบ่งบาน

18
หินตกจากภูเขา
เพียงเพราะ
ใบไม้หล่น

19
คนสวนของโลก
พักร้อน
ฤดูฝน

20
นั่งเหม่อริมสระน้ำ
ไม่พบสิ่งอื่นใด
แม้แต่สระน้ำ

21
กาน้ำชา
สีคล้ำ
เฉพาะภายใน

22
เงาบนผืนน้ำ
ปรากฏก่อน
กระเพื่อม

23
อักษรของยุคสมัย
เปล่าเปลืองแรง
และไฟฟ้า

24
นับหนึ่งถึงล้าน
ไม่ลืมเศร้า
เพราะลืมศูนย์

 
25
กบ
กระโดดสู่อากาศ
เพื่อลงสระน้ำ

26
นักวิ่งล้มสถิติ
เพียงเสี้ยววินาที
ต้องวิ่งทั้งชีวิต

27
เรียบง่าย
หลังพบความ
ยุ่งยาก

28
ฝนตกลงดอกหญ้า
บอบช้ำ
แต่เติบโต

29
น้ำตาเค็ม
เหงื่อแสนหวาน
ใครเล่าอยากลองดื่ม

30
ยามเช้า
ฤดูกาลเก่าๆ
ยังมีให้เห็น

31
ความเศร้า
และความสุข
ล้วนเป็นเรื่องเดียวกัน

32
ซ้อนเร้นอยู่ในโลก
ค้นพบได้
ด้วยภายใน

33
แรงโน้มถ่วง
ไม่เคยปรากฏ
ในความฝัน

34
โลกแล้งๆ
ร่าเริงขึ้น
เพียงลมเย็น

35
เงาเคลื่อน
ตลอดเวลา
แม้หินก้อนใหญ่

36
รถไฟวิ่งบนรางชรา
เด็กหนุ่ม
อยู่บนรถไฟ

37
ความชื้นที่ไหม้ไฟ
ความรักที่หายไป
ความจริงและความเข้าใจ

38
กลิ่นกาแฟ
หอม
แม้นคราบจืดจาง

39
น้ำตาลสีขาว
ละลาย
ในกาแฟขมสีดำ

40
ขุนเขานิ่งยืน
ไม่เคลื่อนไหว
เหมือนมดตัวเล็ก

41
ทางเล็กๆในป่า
เกิดและหายไป
เมื่อกิ่งไม้เติบโต

42
แหงนหน้าดูเมฆ
เหมือนอ่าน
กวีนิพนธ์

43
คนจร
ไม่มีบ้านอยู่
ไม่ต้องการตู้เย็น

44
ปลาหลงทาง
อยู่ในสระน้ำ
จนตาย

45
คนใบ้
ใช้มือพูด
กับคนได้ทั้งโลก

46
นาฬิกา
ถ่านหมด
ไม่มีเวลาเปลี่ยน

47
รอยร้าวที่ผนังกำแพง
รอเวลาซ่อม
เมื่อร้าวมากขึ้น

48
อิฐก้อนเดียว
สร้างบ้านไม่ได้
แต่ขาดก็ไม่เสร็จ

49
ฝนจืด
ตกลงทะเล
กลับเค็ม

50
สิ้นหวัง
ในความสิ้นหวัง
เจ็บปวดกว่า

51
น้ำหนึ่งขัน
จากป่าลึก
ไม่มีเสริฟในภัตคาร

52
แก้วใบใส
ขุ่นมัวลงทุกวัน
แต่ยังเก็บน้ำอยู่

53
การเดินทางของมด
อาศัยร่องรอย
ความหวาน

54
ละอองในอากาศ
แร่ธาตุและฝุ่นผง
แยกแยะไม่ได้ในลมหายใจ

55
ทุกข์ในปัจจุบัน
ที่คนในอดีตไม่รู้จัก
คือรถติด

56
น้ำตาเทียน
ละลาย
เป็นแสงสว่าง

57
สัญชาติญาณมนุษย์
ชัดเจน
ยิ่งในที่มืด

58
พบอิฐแตก
ก่อนสร้างบ้าน
ไม่น่าเป็นห่วง

59
มิตรภาพ
งดงาม
ก็เพราะปลูก

60
ศิลปินหลงรักสายฝน
และแสงแดด
ที่วางบนทางเดินเล็กๆ

61
หมาเร่ร่อน
ชีวิตอิสระ
ที่คนรังเกียจ

62
ไม่มีใคร
อยากกินอาหาร
มื้อสุดท้าย

63
อาหารอร่อย
อยู่ที่ลิ้น
เรียบง่าย

64
ความลับของชีวิต
อยู่ในลมหายใจ
ถึงสุดท้าย