สั่นเทา

posted on 17 Oct 2010 23:28 by lonelysyndrome in China
สายลมสั่นภาพเบื้องหน้า
ต้นไม้ใบบางๆ สีเหลืองๆ กลางแสงแดด
กิ่งและใบไม้สะบัดไปตามแรงลม
ส่งเสียงกระเทือนราวกับแก้วใบบางกระเทือนกระทบ นับร้อยนับล้านสั่นแตะต้องต่อกัน

ลมหนาวยะเยือกเย็นจับแน่นที่ฝ่ามือทั้งสอง
จักรยานริมทางสีขาวและสีอื่นๆ กลับดูเป็นสีเทา
เสื้อผ้าห่อหุ้มร่างกายดูมิดชิดหนาหนัก แต่ยังเผยให้เห็นใบหน้าที่ยังต้องลม
 
ยามบ่ายกำลังจะเพิ่มความสั่นไหว
พระราชวังโบราณยืนผ่านดวงตาของผู้คนและยุคสมัยมานับไม่ถ้วน
ยังคงสง่างามท่ามกลางประวัติศาสตร์ของกันและกัน

ผ่านความรุ่งเรือง ผ่านความย่อยยับ ผ่านช่วงเวลาอันแสนสาหัส
ความเก่าแก่และความงดงามล้ำค่ายิ่งนักในสายตาปุถุชน
ความจริงคือเถ้าถ่านที่ยังรอวันหม่นไหม้ของคนที่พ่ายแพ้ในอนาคต
และความเหนื่อยล้าของประชาชนที่ปกปักรักษาในอดีต

สายลมที่เคยพัดผ่านคงจะไม่หวนพัดคืนกลับในทิศทางเดิม
ชีวิตคนเราดุจเดียวกันกัน คงจะไม่ฟื้นคืนกลับในลมหายใจเดิม
ต้นไม้อันเก่าแก่กลับยืนต้นนับพันเรียงรายอยู่ที่เดิม แม้ต้องผลัดใบใหม่ในแต่ละฤดูกาล

เสียงของลมหนาวสั่นสะเทือนจิตใจยิ่ง ไม่แพ้ความแรงของสายลม
ความรุ่มร้อนในจิตใจหายไปท่ามกลางความเย็นยะเยือกที่ต้องการแค่ความอบอุ่น
เพราะแท้จริงแล้วเรามีเลือดสีเดียวกัน ยังต้องการความอบอุ่นดุจเดียวกัน
ต่างกันก็ตรงจิตใจที่แข็งแกร่ง เด็ดเดียว มั่นคงหรืออ่อนไหว
พระราชวังโบราณก็เคยถูกเผา แต่ก็อาศัยความมั่นคงและแข็งแกร่งของมนุษย์ที่จะบูรณะให้กลับมางดงามเหมือนวันที่เพิ่งสร้างเสร็จ


ฤดูกาล จิตใจ และประวัติศาสตร์เดินขนานกันมา
ทว่าดวงตาและใจมาหยุดพิจารณาทั้งสามสิ่งในเวลาเดียวกัน

พระราชวังฤดูร้อน,
ปักกิ่ง

 

Comment

Comment:

Tweet

This information is really useful! It's just what I was searching for

#5 By аксессуары для iPad 2 (103.7.57.18|46.98.195.204) on 2012-08-19 05:09


พระราชวังฤดูร้อน
ในสายลมแรกของฤดู
หนาว
แต่ไม่คงเหงา นะ

big smile

#4 By friday on 2010-10-19 23:26

เป็นบทกวีที่ใช้เริ่มฤดูหนาวได้อย่างดีเลยbig smile
big smile

ชอบที่เขียนมากนะครับ

#2 By redtear on 2010-10-18 13:26

ประวัติศาสตร์
ของ
กันและกัน

#1 By รักคือ? on 2010-10-18 11:35