แสงไข
posted on 27 Mar 2009 17:31 by lonelysyndrome in Kavafe-room
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1899)
Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ' εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα --
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.
Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ' αναμμένα μου κεριά.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διώ και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν.
.
.
.
Candles
Poem by Constantine P. Cavafy (1899)
Translated from original Greek by John Cavafy (2003)
.
.
like to a row of lighted little candles, —
brilliant, and warm, and lively little candles.
The other days, the by-gone, lag behind,
a mournful row of candles that are quenched:
a few of them, the nearest, smoulder still,
but most are cold, and crooked, and reduced.
I dread to look on these: their shape is grievous,
and grievous the remembrance of their light.
In front, my lighted candles I behold.
I dread to turn, lest I perceive, affrighted,
how fast the sombre row is lengthening,
how fast the extinguished candles multiply.
.
.
.
แสงไข
แปลจากภาษาอังกฤษ: อากาศกวี
วันของอนาคตยืนอยู่ตรงหน้า
ดั่งเทียนที่ไขแสง
สีทอง อบอุ่น อย่างมีชีวิตชีวา
วันที่ผ่านมาอยู่เบื้องหลัง
ความโศกเศร้าคล้ายแสงที่ใกล้มืดมิด
เมื่อใกล้ดับสนิท กลุ่มควันลอยโรยตัว
ครันเย็นลงหลังร้อนไหม้ แท่งเทียนจึ่งโก่งงอ
ฉันไม่อยากจ้องมองมันอย่างนั้นด้วยความหม่นมัว
แต่สิ่งที่เห็น ทำให้เกิดความเศร้าใจ
และความโศกเศร้าก็กลับพาฉันไปสู่แสงสว่างแรก
ได้เห็น...ขณะเทียนของฉันยังสว่างอยู่
ฉันไม่ต้องการผินหลังกลับไปมองอย่างหวาดกลัว
ซึ่งควรให้ความมืดมิดที่จะมาอย่างรวดเร็วนั้นยืดยาวออกไป
ซึ่งควรให้แสงที่ดับรวดเร็วนั้น...เชื่อมแสงไขเทียนแท่งอื่นๆ อีกมากมาย
--------------------------------------------------------------------------
โคลงบทนี้ของกาวาฟี
เรีบยง่ายและน่ามองข้าม
หากมองอย่างลึกซึ้ง กาวาฟีเปรียบเปรยความมีชีวิชีวา
ของคนหนุ่มสาวไว้ด้วยแสงสว่างที่เรืองรอง อบอุ่น และยังลุกไหม้
หากแต่เมื่อใกล้มืดมิด โดยไม่ต้องแก่ชรา นั่นอาจหมายถึง
ความหมองมัวของผู้คนที่ยังหนุ่มแน่และแสนสาว
มีชีวิตอย่างไร้แสงสว่างภายใน
หรือหมดมอดไฟในการดำเนินชีวิต
ไม่แตกต่างจากความแก่เฒ่าของวัยที่ยังมาไม่ถึง
กาวาฟี สะท้อนภาพของแสงจากเทียนไข
ที่ต่างคนต่างมีอยู่คนละเล่ม
และเพื่อให้ชีวิตเรามี 'ไฟ' ต่อไป
ก็ควรปลุกปลอบใจจุดไฟภายในให้สว่าง 'เท่าที่จะยืดยาว' ต่อไปได้
และเหนือไปกว่านั้น
ควรไขแสง ด้วยแสงของตนเชื่อมต่อและใช้ 'แสงไข'
ให้ชีวิตที่มืดมิดหรือใกล้ดับเชื่อมจุดเพื่อความสว่างต่อไป
หากใจเราเงียบพอ
และคุ้นเคย รู้จักความหมองหม่อนพอ
เราคงเข้าใจโคลงบทนี้ของกาวาฟีดี
