อากาศกวี

.

 .

Walls,

Without consideration, without pity, without shame
they have built great and high walls around me.

And now I sit here and despair.
I think of nothing else: this fate gnaws at my mind;

for I had many things to do outside.
Ah why did I not pay attention when they were building the walls.

But I never heard any noise or sound of builders.
Imperceptibly they shut me from the outside world.

Constantine P. Cavafy (1896)
translated Greek poets into English by Rae Dalven, Harcourt Brace


ดูเหมือนจะเป็นโคลงบทแรกๆ ที่เขาเขียน
กาวาฟี แต่งเอาไว้อย่างเรียบง่าย
แต่ในความง่าย สื่อแสดงถึงแง่มุมด้านในอันดิบและละเอียดผสมอยู่ในตัวเรา
ไม่ว่าอยู่ส่วนใดของโลก กระทั่งยุคสมัยที่ผ่านเป็นร้อยปี

ไม่ว่าใคร คงติดกับและอับจนในมุมที่คล้ายกัน
อย่างโคลงอักษรกรีกบทนี้ ดูเหมือนเก่าแต่ใหม่และจับใจเสมอ

ได้อ่านครั้งแรกยังสงสัยในความหมายของกำแพง
สูงและหนา ก่อขึ้นจนทำให้มองไม่เห็นโลกที่แท้จริง
อ่านไปอ่านมา ภาษาที่คล้ายกำแพง ก็ค่อยๆ คลาย
เลยแปรรูปเป็นอักษรเรียบง่าย พอเข้าใจได้ว่า.... 

.

“เมื่อไหร่ที่ไร้ความรู้สึก-สำนึกบาป
ปราศจากความปราณี
เสมือนกำแพงนั้นกำลังก่อจนหนาและสูงรอบๆ ตัวฉัน

เมื่อฉันจ่อมจมและลงนั่งด้วยความโศกเศร้าสิ้นหวัง
มิได้คิดคำนึงถึงสิ่งอื่นใด
นอกเหนือแต่ชะตากรรม ที่คอยกัดกร่อนหัวใจ

กับบางสิ่งที่ฉันกระทำกับโลกภายนอก
อืมม์...ฉันพึงควรระวัง กับกำแพงที่กำลังก่อตัว

เพียงแต่ว่าฉันไม่เคยได้ยินเสียงสัญญาณเหล่านั้นกระซิบบอกก่อน
จนกระทั่งกำแพงเหล่านั้นสูงจนปิดบังและขังแยกฉันจากโลกภายนอก”


กาวาฟี เขียนโคลงประชดประชันไม่ใครก็ใคร
หรือตัวเอง เพื่อปีนป่ายข้ามกำแพง ให้เห็นโลกภายนอก