อากาศกวี

                      ขณะหนึ่งเหมือนหยุดนิ่ง
                      แต่บางสิ่งยังสั่นไหว
                      เสียงเต้นของหัวใจ
                      ลึกๆ แล้วไม่เท่ากัน

                      หยุดสั่นเสียทีได้ไหม

                      เหมือนภายในจะไหวหวั่น
                      บอบบางก็เท่านั้น
                      บางทีฉันก็ไม่เข้าใจ

                      คล้ายหนาวนะคืนนี้
                      อาจมีอุ่นบ้างหรอกข้างใน
                      หล่นร่วงลงเมื่อใด
                      มีใครไหมช่วยกอบกำ

                      ดอกไม้ไฟในใจนี้
                      สุขบ้าง เศร้ามีบางคืนค่ำ
                      วิบๆ ไหวๆ ในบอบช้ำ
                      มองเห็นซ้ำๆ ให้ชาชิน

                      ภาพและบทกวี ระหว่างกลับบ้าน,
                      สถานีรถไฟฟ้าราชเทวี กรุงเทพฯ