1.ความเบิกบานของใครบางคน
posted on 19 Oct 2008 12:14 by lonelysyndrome in Poetry-wind
.
.
.
.
'อย่าจ้องมองความทุกข์ด้วยความเศร้า'
นี่คือถ้อยคำหนึ่งกลางบทสนทนาระหว่างเรา
ในอิริยาบถของเธอ คือความเบิกบาน
ไม่ง่ายที่จะทำให้เกิดความสมดุลในชีวิต
แต่พอหลงลืมเรื่องเหล่านี้ไป
เมื่อเธออยู่ใกล้ชิดสายฝนจนเห็นเงาของความเงียบ
และได้กลิ่นดอกโมกริมรั่วยามสายจนหอมทั่วกระจ่างใจ
อิสรภาพคือความจำเป็นและต้นทุนของชีวิต
เธอทำราวกับว่าไม่มีเป้าหมายของอนาคต
ดูเหมือนไม่ให้ค่าของความฝันใฝ่ในชีวิต
ซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ที่ใด
ต่อเมื่อได้เข้าใกล้สายฝนและกลิ่นโมกอ่อนๆ
ฉันเพิ่งรู้ว่าอนาคตของความใฝ่ฝันของเธอนั้น
มันอยู่ใกล้ในความรู้สึกและเครื่องชั่งที่อยู่ภายในใจเธอ
จนสมดุล ขณะหนึ่งขณะใด เท่านั้น
นี่อาจคือความใฝ่ฝันของเธอ
ผู้จ้องมองความทุกข์ด้วยความเบิกบาน