อากาศกวี

สะพานแม้ยังเก่าไม่เท่ากรวดและลมหายใจของผู้คน
แต่ก็เป็นเครื่องเชื่อมต่อชีวิตของคนจากฟากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง

ทอดถ่ายความหมายของกาลเวลาพอให้เห็นเรื่องราวและหวลนึกถึงผู้คนในอดีต
ฝูงปลายังว่ายอยู่ในสายน้ำอันเก่าแก่
และฝูงปลาก็คงเก่าแก่ไม่แพ้สายน้ำ
.

(น้ำสะอาดใสมาก ปลาที่ว่ายอยู่เป็นพยาน)

(ภายในเตามังกรที่ยาวถึง 64 เมตร ใช้เวลาเผานานถึง 20 ชั่วโมง อายุของเตาเป็นร้อยปี)

.
หลายชีวิตต้องผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาคอยคุมไฟ
ถ้าไม่ร่วมมือกันแล้ว งานที่เผาคงยากที่จะสำเร็จ
รอบหมู่บ้าน คือขุนเขาที่โอบล้อมรอบ ขุนเขาที่มีลำธารไหลผ่านเป็นสายเล็กๆ
ผู้คนค้นพบความลับในธรรมชาติจากสถานที่แห่งนี้มาพอๆ กับชีวิตและบ้านเรือนที่นี่
สิ่งที่ค้นพบ ไม่ใช่ทองคำ หรือสิ่งมีค่าอะไรที่เจียระไนเป็นของล้ำค่า
แต่สิ่งที่พบ คือ “ดิน” ดินที่มีคุณสมบัติเหมาะกับการทำเครื่องถ้วยจีนสีขาวแกร่ง

เกาลิน (Kaolin) คือชื่อดิน และเป็นชื่อเขาลูกหนึ่งที่เรียกกันมานับจากการค้นพบ
หากการค้นพบครั้งแรกนั้น ไม่มีนักสร้างสรรค์ เครื่องถ้วยจีนที่ดีที่สุดก็คงไม่ปรากฏ
.
.

หมู่บ้านเหยาหลี อยู่ในหุบเขา บ้านหลังเก่า

ผู้คนที่สืบเชื้อสายมาจากอดีต
สายพันธุ์ข้าวที่อยู่ในแปลงนา ชาที่เก็บมาบ่ม คั่ว และชงดื่ม ยังอยู่เพื่อหล่อเลี้ยงชีวิตที่นี่
แม่น้ำโบราณ เด็กๆ ยังอยู่ในหมู่บ้าน

โคมไฟสีแดงยังสว่างอยู่จากวันคืนเก่าๆ
เหยาหลี่ เหมือนไม่มีอยู่ในปัจจุบัน แต่อยู่อย่างอดีต

ไม่มีโรงแรมที่พักและคาเฟ่สำหรับทัวร์ริสต์
เหยาหลี คือที่อยู่ของผู้คน คือชีวิตที่ไม่จัดฉากแต่สวยจริง

จับต้องและหอมกลิ่นอายอดีตของพันปีแล้ว

เหยาหลี ไกลกับคำว่า ‘ปัจจุบัน’ แม้เรื่องของอนาคตก็ยังคงเป็นอดีตของที่นี่
แต่มีอยู่จริงใน-กาลเวลา